Happy feet

Het was alweer een tijdje geleden, maar rond Moederdag werd ik door een lief vriendinnetje getagt bij een winactie voor een ontspannen voetmassage. Ik denk dat ik een goedgekleurd aura had, of een gunstig karma ofzo, want ik won. Dat zijn al twee prijzen dit jaar, Hoezee!

Het verzilveren van de prijs was vervolgens vrij ingewikkeld. Zo vlak na Moederdag was de babydochter nog erg ieniemienie om ’s avonds achter te laten. Ze was nog erg mamma-afhankelijk en dat leek me de ontspanning niet ten goede komen.

Overdag bleek met kids en werkende kerel bar lastig planbaar. Toen was het opeens al vakantie en door matig agendamanagement van een niet nader te specificeren persoon moest ik begin september wederom een afspraak annuleren.

Maar geloof het of niet, het is gelukt om toch een avond te plannen. En ik moet zeggen, het was het wachten waard. De babydochter laat ik inmiddels met een gerust hart bij de man achter. En ik fietste op mijn gemakje naar Voetpraktijk In Balans.

In deze praktijk doet men aan voetreflexologie, ik waag me niet aan een uitleg daarvan, en daarnaast dus aan ontspanningsmassages van de voeten.

Ik zal bekennen dat ik niet heel goed wist wat ik moest verwachten. Ik hou heel erg van gewone massages, maar zoveel aandacht voor de voeten vond ik ergens een wat vreemd idee. Ik vind het nu niet meer… Wat een weldaad.

Het geheel begon met een kopje thee* en een voetenbad. Daarna dus de voetmassage. In het begin wat onwennig en daarna heel fijn. Ik vond het wel verfrissend om de aandacht eens op mijn onderdaantjes te vestigen.

De eerste helft van de massage had ik daar nog aandacht voor, gedurende deel twee merkte ik wel dat er af en toe een gedachte langsdwarrelde, maar ik knikkerde ook geregeld bijna in slaap. Dat wil wel wat zeggen dacht ik zo.

Een hele fijne prijs dus. Ook als je niet gewonnen hebt de investering meer dan waard. En als je weer eens niet weet wat voor je verjaardag te vragen; er zijn ook cadeaubonnen.

* en die dronk ik warm, dat is al bijzonder op zich

Foto: mijn voeten zijn niet echt fotowaardig zo vind ik. Gelukkig heb ik een goede stand-in. 

Geef een reactie