Ken je die moeder…

Die al een week uitkeek naar die maandagochtend waarop iedereen de deur uit zou zijn zodat ze eindelijk eens op het gemak de was bij kon vouwen, de bedden verschonen, de stapeltjes opruimen en het speelgoed op zijn plek kon zetten.

Even een ochtend geen gemamma of gezuster en de gelegenheid om de koffie lekker warm te drinken. Om vervolgens de computer aan te zetten en een stel van die mailtjes te sturen die altijd maar blijven liggen en de eerste schoolopdracht mooi op tijd af te maken.

Nou, die moeder begon zich zaterdag al lichte zorgen te maken over snot en oren en een heet hoofd van de jongste telg. De R is in de maand geraakt dus ziek worden kon haast niet uitblijven.

Op de bewuste maandagochtend was er nog altijd koorts en snot en wateroogjes. Geen kinderdagverblijf helaas en derhalve ook geen ochtend stilte.

Dat is in de eerste plaats natuurlijk buitengewoon sneu voor de dreumesdochter. Het meiske is moe, hangerig en voelt zich duidelijk niet lekker. Tussen het hangen door speelt ze lekker overigens, ik maak me er geen zorgen om.

Die moeder die uitkeek naar een ochtend stilte baalt als een stekker. En zoals het moeders betaamt, geneert ze zich daar dan ook weer een beetje voor. Hopelijk slaapt het dreumesmeisje lekker lang, dat is goed voor haar en zo krijgt haar moeder wellicht toch iets gedaan.

Geef een reactie