Taart op school

Nu al taart? Valt er iets te vieren dan? Zou je wellicht denken bij deze enthousiaste titel. Dat is niet het geval hoor, hooguit dat we het eerste trimester door zijn gekomen…

Toch waren we druk in de weer met taart aan het einde van het eerste trimester en wel in het kader van een opdracht. Als we ons examenjaar ingaan, is het de bedoeling dat we op een bepaald niveau scoren op een heel aantal eenentwintigste-eeuwse vaardigheden. Één van die vaardigheden is zelfregulering.

Om het werken aan die vaardigheden te introduceren en het eerste trimester op een aardige manier af te sluiten kregen we in groepjes de opdracht om een activiteit te bedenken en uit te werken. Uiteindelijk zou dan één van de activiteiten daadwerkelijk uitgevoerd worden.

Het groepje waar ik in zat bedacht het maken van zogenaamde medische taarten. Wat knutselen met fondant en cake in het thema anatomie.

Tot mijn verbazing en vooruit, lichte irritatie, werd het knutselen met taart uitgekozen om ook echt te gaan doen. En zo deden we (online) boodschappen, fixten we de benodigde spullen en ging ik op donderdagochtend met wat tegenzin richting school.

Dat was niet nodig geweest. Het hele medische taartspektakel pakte hartstikke goed uit. We bleken de benodigde ingrediënten tamelijk goed te hebben ingeschat, maar vooral pakten de klasgenoten de opdracht supergoed op.

In no time had ieder groepje een ontwerp in het aangewezen thema en ging men aan de knutsel met cake, fondant, room, kleurstofstiften en meer van die dingen. De resultaten mochten er dan ook zijn, na een uurtje knutselen waren er vijf prachtige, niet direct smakelijk uitziende, taarten.

Als jury vroegen we uiteraard de docenten en die wezen geheel anoniem een winnaar aan. Vervolgens mocht er gegeten worden en ook dat was succesvol. Het was nog lekker ook.

Qua zelfregulering denk ik dat ons groepje best goed scoort. De activiteit was in ieder geval goed geslaagd. Voor mijzelf was er nog een mooi extra leerpunt, namelijk dat over mijn eigen weerstand heenstappen en gewoon meedoen verrassend leuk kan uitpakken.

Geef een reactie