Toerist in eigen land

Omdat de man en ik vrij geregeld meedoen aan hardloopevenementen die in de buurt van mijn ouders zijn, werden we een paar jaar geleden lid van de club die veel van die dingen organiseert. Le Champion (en dat spreek je dus schijnbaar uit als sjampion*) is verantwoordelijk voor onder meer de organisatie van de Dam tot damloop en de Egmond halve marathon.

De club, vereniging eigenlijk, werd opgericht in 1969 en derhalve werden ze dit jaar vijftig. Ze besloten dat met een sportief weekend in een groot hotel in Egmond aan Zee te vieren en enthousiast als de man is, vond hij dat we daar wel naar toe konden.

Best goed bedacht, want mijn ouders wonen dichtbij Egmond en konden dan mooi op de kindjes passen. Als er dan iets geks aan de hand is, zijn we in de buurt.

Tot onze vreugde vonden we mijn ouders bereid aan dit door ons verzonnen scenario mee te werken, waarvoor onze grote dank, en zo werden wij op vrijdagavond afgezet voor de deur van hotel Zuiderduin in Egmond.

  • We gingen meteen aan de wandel, richting de zee, alwaar we in theorie de zon konden zien zakken. In de praktijk waren er wolken, maar dat mocht de pret niet drukken. Na de wandeling aten we bij Natuurlijk en sliepen wij voor het eerst in zesenhalf jaar weer eens met zijn tweeën. Er is geslapen als een blok**.
  • Voor de zaterdagochtend hadden we ons ingeschreven voor een steptocht. Die bleek iets meer op cultuur gericht en minder op sportieve prestaties dan wij hadden gedacht. Maar we vermaakten ons er prima mee en we weten nu een hoop meer van de Egmonden en omgeving.
  • De activiteit van zaterdagmiddag was brandingraften. Dat leek ons wel lekker avontuurlijk. Helaas, helaas had de wind de branding in een wel hele woeste toestand veranderd en werd deze activiteit, volkomen terecht, afgelast. De vervangende gps-tocht was vast ook heel leuk, maar dat vonden de man en ik toch echt iets te gesneden koek.
  • We zijn daarom maar eens een stukje over een stormachtig strand gaan wandelen en gingen via de duinen weer terug. Lichtelijk gezandstraald en aan één kant natgeregend kwamen we weer terug. Wel heerlijk uitgewaaid.
  • Om weer op te warmen doken we de verrassend goede en uitgebreide sauna van het hotel in om ons daarna op te maken voor de feestavond. Eerst diner, dan feest.
  • Ter voorbereiding van dat feest liggen de man en ik languit in stilte op bed. Best een bijzondere situatie***.
  • Heerlijk zo’n weekend. En er komt nog een nacht en dag met hardloopactiviteiten. We genieten!
  • * om het maar eens fonetisch neer te zetten. Ik krijg zo snel niet gevonden wat de oorsprong van deze naam is.

    ** ja, echt 😂

    *** ook bijzonder trouwens dat ik nog steeds niet in slaap viel

    Geef een reactie