Iets met Mars en Venus

Zo af en toe blijkt het weer eens, de mannen komen van Mars en de vrouwen van Venus. De man en ik kunnen het prima met elkaar vinden, natuurlijk is er wel eens ruzie, maar dat hoort er ook bij lijkt me. En met mijn soms wat ongeleide opvliegendheid is dat ook niet te voorkomen.

Dit Mars en Venus verhaal is niet gebaseerd op een ruzie trouwens. We zijn inmiddels gelukkig ook wel zo ver dat we van elkaar kunnen accepteren dat we dingen anders aanpakken. Toch handig.

Ik was laatst naar bed gegaan en de man kwam er soort van verbaasd grinnikend achteraan. Hij vond dat ik de boel maar gewoon de boel liet als ik naar bed ging en dat dat toch ergens vreemd was. Toegegeven, hij had een sterk punt. Ik had besloten naar bed te gaan en had geen zin meer in extra opruimactiviteiten.

Dus stond de balkondeur nog open, waren er nog glazen in de kamer, brandde er nog allerlei licht en meer van dat soort dingen. Impliciet zadelde ik de man dus op met wat klusjes, want om nou te gaan slapen met de deur open en het licht aan is niet direct optimaal.

Toch was ik het niet helemaal met hem eens, immers, ik doe altijd van alles ‘s avonds. Zeker als ik de volgende dag vroeg mag gaan werken. Zo vul ik broodtrommels, denk na over gymtassen, hang die dingen zo nodig klaar, leg dingen die mee naar school moeten in tas of zicht en ik leg kleren klaar voor het hele spul om aan te trekken.

Dat laatste is voor de meisjes geregeld verspilde moeite, die trekken toch aan wat ze zelf willen, maar als ik het niet klaar leg krijg ik commentaar dus ik doe het maar.

Ik vind het dus wel meevallen met dat de boel de boel laten. Het is alleen wellicht wat minder zichtbaar wat ik uithaal. Het heeft echter wel de prioriteit en ik accepteer maar gewoon dat het schijnbaar om mijn moederbrein vraagt om de achtergrondklusjes te doen.

Geef een reactie