Wat een weertje was het zeg. Zaterdag was het prima fietsen en de zondag beloofde in Dalfsen ook al stralend te worden. Met de hittegolf van de komende dagen in het zuiden in gedachten, besloten we op deze zonnige zondag maar eens een rustige wandeling te gaan maken.
De groepvierdochter vond dat, zoals dat kinderen betaamd, een waardeloos idee. Maar toen ze de K3-fiets die ooit gekocht werd voor haar nu bijna negentienjarige nichtje mee mocht nemen, ging ze toch overstag.
We liepen door het bos, tussen de boerderijen, langs allerlei weilanden richting een onbemand pontje over de Vecht. De man, puberzoon en bijnapuberdochter vermaakten zich intussen met de drone (hij heet Drony), de groepvierdochter legde de afstand die we wandelden zeker twee keer per fiets af en de schoonvader en ik hobbelden er een beetje tussendoor.
Nadat we per pont de Vecht overstaken zochten we wat hoogte op en hielden pauze met uitzicht over het water. De man en puberzoon besloten de terugweg anders aan te pakken en zwommen met kleren en al terug naar de overkant.
De rest van ons liep via de al bekende route terug en weer terug in het huis van de schoonvader was de lunch en het ijsje erg lekker.
Heerlijk, zo’n rustige zondag. Laat de laatste, nogal hete schoolweek nu maar komen.