Een verplaatsing naar het zwarte woud stond er dus op het programma. Naar de Titisee om precies te zijn. Dat was een flink stuk rijden en dus stonden we redelijk bijtijds op om ons kampementje in te pakken. Het afbreken en inpakken verliep tamelijk soepel en opeens waren we al rond kwart over tien geheel in kannen en kruiken.
We hadden alleen net de meisjes gepusht om mee te doen met het knutselprogramma van het animatieteam van de camping en zo zaten we om half elf op ons gemak aan de koffie. Een uur later werden de dames op onze lege kampeerplek afgeleverd en konden we dan toch vertrekken.
De eerste stop was uiteraard nog een tankbeurt in Luxemburg en de tweede stop lag op tweederde van de rit bij een decathlon. Er moest nog een belofte worden ingelost aan de groepvierdochter. Ze heeft haar zinnen al lang gezet op een boogschietbord en we hadden het haar beloofd als beloning voor het harde werken op school en een mooi rapport.
Na deze tussenstop duurde het laatste stuk van de reis door file wat langer dan gehoopt, maar rond een uur of zeven waren we op de bestemming. De camping bleek erg druk. Na wat twijfelen hebben we er toch de tenten bijgezet en eindelijk kon het boogschietspel worden uitgepakt. Alle kids zijn er erg mee in hun nopjes, hopelijk gaat het voor nog heel veel mikplezier zorgen.
Nadat iedereen een boogschietpoging deed stapten we weer in de auto. Er moest immers nog gegeten worden. Het werd culinair geheel onverantwoord Macdonalds. Dan hebben we dat ook weer gehad voor deze vakantie.