Het is weer de tijd van het jaar dat werkelijk overal lampjes in bomen verschijnen en de kerstversiering niet te missen is. Ik blijf daar een wat dubbel gevoel bij houden, het is gewoon zo’n toestand… Een paar jaar geleden legde ik al eens uit dat ik de kerst en het bijbehorende versieren maar ingewikkeld vind, daar is nog weinig in veranderd.
Ergens heeft het wel iets, al die lichtjes in de donkere dagen, maar mijn voorkeur gaat echt uit naar wat meer zonlicht en al die kunstmatige vervanging voegt niet zoveel toe. Een winterslaap lijkt me wel aardig, maar dat zal sociaal niet geaccepteerd worden vrees ik.
Om dan toch iets met een kerstboom te doen kochten we vorig jaar een exemplaar waar ik zelf wel van gecharmeerd was. Geheel van hout en lekker alternatief. De meiden vinden het maar een belachelijk ding en willen alsnog een gewone kerstboom. Die moeten ze dan maar in hun eigen kamer zetten.
Ergens afgelopen week reed ik naar ons nieuwe huis en ik zag de gelegenheid om de boom mee te nemen. De groepvijfdochter had er gespeeld met knuffels en die zaten wat verwonderd naar de boom te kijken toen ik die in de huiskamer parkeerde.
Die knuffels konden mooi de boom in. Ik vind dat er zelf heel gezellig uitzien en met de traditionele kerstboom heeft het weinig te maken. Best goed gelukt dus, deze reeds verhuisde boom.