De laatste buitensportactiviteit die deze week op het programma stond was via ferrata en dat was hetgeen waar ik persoonlijk het meest naar heb uitgekeken.

Voor degenen die het niet kennen, via ferrata, of ook wel klettersteig in het Duits, betekent letterlijk ijzeren weg. In de berg zijn allerlei staalkabels en hulpmiddelen om gemakkelijk en veilig door het gebied te komen. Wikipedia beschrijft het beter dan ik.

Hoewel ik best het één en ander aan wandel-en klim ervaring heb, had ik de via ferrata nog nooit geprobeerd. Het leek me tof omdat je er wel echt de hoogte mee in kunt gaan en het gevoel van klimmen hebt, maar het tegelijkertijd tamelijk toegankelijk is. Het is technisch niet uitgesproken moeilijk en omdat je altijd vast zit ook veilig.

Er bleek een mooie route vlak bij de camping te zijn. Toen iedereen een gordel en een helm op had kregen we een korte instructie en kon het feest beginnen. De groepzesdochter vond het allemaal best spannend, maar deed het echt prima. Ze had heel goed opgelet en volgde alle aanwijzingen precies op. Toen ze een beetje gewend was aan het gebruik van de haken en kabels kreeg ze er ook nog lol in.

De beide puberkids genoten ook van de klimpartij en ik was zoals ik al verwachtte bepaald in mijn nopjes. Het hielp erg mee dat we wederom heerlijk weer hadden. Ik heb echt genoten van het klimmen, het uitzicht, het weer en van het idee dat we dit zo met ons gezin kunnen doen.

Er zijn namelijk ontzettend veel redenen te bedenken waarom dat niet zou kunnen en het ligt wellicht aan mijn leeftijd ofzo, maar ik merk wel dat ik me realiseer dat het geen vanzelfsprekendheid is om zo met zijn allen op pad te zijn.

Na drie stukken via ferrata te hebben afgelegd was de route afgelopen en liepen we langs een mooi pad weer naar beneden. De meiden hadden verzocht om de middag op de camping door te brengen zodat er met vriendinnetjes kon worden gespeeld en zo zaten we ‘s middags langs, in en op het meer naast de camping.

De man zwom een paar kilometer, de kids supten en vingen kikker(visjes) en ik heb het eens rustig aanschouwd. Het was een heerlijke dag.