Tsja, het zat er echt op, de heerlijke week in de Aosta vallei is voorbij gevlogen en op zaterdagochtend ging de wekker om zeven uur. De tent die we de afgelopen week bewoonden moest voor tien uur worden verlaten én we wilden toch in ieder geval een aardig stuk van de reis naar Veldhoven afleggen.
We wilden er ook nog voor zorgen dat we onderweg nog iets konden ondernemen en dat betekende dat er wel iets moest gebeuren in de ochtend. Het voordeel aan zo’n huurtent die al staat, is dat je alleen de spullen die je meenam hoeft in te pakken. Dat was dan ook betrekkelijk snel bekeken.
Toen de spullen in de auto zaten zijn we bij het campingrestaurant gaan ontbijten met koffie en taart. Er moest een bodempje worden gelegd voor de start van de reis, de man en kids begonnen namelijk met een korte hike naar het dorp iets lager. Ik reed naar het volgende dorp en liep de familie tegemoet. Zo was er in ieder geval een beetje bewogen.
Rond een uur of elf begon de trip met de auto, we bedachten dat het leuk zou zijn om over de Sint-Bernardpas te rijden en daarmee moest de volgeladen kanarie hard aan het werk met al die hoogtemeters. Gelukkig kan de kanarie dat en hoewel het wel wat toeristisch was, was ons korte bezoekje aan 2400 meter de moeite waard. Wat zijn de bergen toch mooi!
We scoorden ook nog wat souvenirs en vervolgden onze reis door Zwitserland. We lunchten op verzoek van de meiden bij de McDonald’s en zagen ons daarna genoodzaakt om uit te zoeken hoe het ook al weer zat met de Big Mac-index. Zelfs de Mac is bizar duur bij de Zwitsers.
Het plan was oorspronkelijk om ergens in Luxemburg te stoppen, maar na wat zoeken en overleggen besloten we dat een mooie zipline in de Elzas de missie van zondag moest gaan worden. Vandaar een hotel in Remiremont, het diner vond weer eens op hoogte plaats, op de grens van de Elzas en de Vogezen, nabij Col de la Schlucht.
Geheel per ongeluk vonden we daar een crêperie met heerlijke pannenkoekenopties. We ontdekten ook dat de puberzoon te weinig had gegeten ondanks de prijzige Big Mac. Hij kwam totaal grumpy uit de auto, was diep ongelukkig met zo’n beetje alles en toen er een cola en een deel van zijn pannenkoek was verorberd kwam zijn gezellige zelf gelukkig weer terug.
Punt van aandacht; bij grumpiness van de puberzoon, eerst voederen.
Ik lig dit stukje te typen tussen mijn meisjes, een vijfpersoonshotelkamer is, zeker in Frankrijk, weinig realistisch. Zondag gaan we ergens een ontbijtje scoren, een avontuur met een zipline beleven en daarna zo snel mogelijk verder huiswaarts.