Er is eigenlijk weinig aan, zo’n rit terug naar huis. Het uitzicht wordt steeds saaier, de snelwegen langer, de temperatuur ging alleen maar omhoog en het is gewoon best een eind, van Italië naar Nederland.
We deden op zaterdag al ons best om er toch iets van te maken en gingen daar op de allerlaatste dag nog even mee door. Het hotel waar we sliepen was verre van spectaculair dus ontbijt zochten we elders. Na wat rondsjouwen door Remirement vonden we een allerschattigst patissierzaakje waar we heerlijk ontbeten.
Toen door naar Bol d’air want daar zou de actie zijn. Er is daar een zipline van ruim een kilometer en die moest geprobeerd. Ik mocht samen met de groepzesdochter en de rest ging zelf naar beneden.
Het was even een gedoe om de juiste uitrusting aan te krijgen en het begin van de zipline bereiken ging per Jeep. Toen kon het feest wel beginnen en wij als duo mochten eerst. We hingen soort van liggend op de buik onder de kabel en ik vond het echt heel tof om zo met de groepzesdochter te vliegen.
Met zestig kilometer per uur ging het wel hard, maar niet bizar hard en zo richting bomen zoeven was heel tof. De rest van het gezin genoot ook erg van de trip en daarmee was dit het spektakel van de dag.
De rest van de rit huiswaarts was gelukkig ronduit saai. We kwamen aan het begin van de avond weer in Veldhoven, wat dan ergens ook wel weer lekker is. Zin in werk heb ik nog niet echt, maar dat komt maandag vast ook weer goed.