Zo’n twaalf uur nadat we thuis in Veldhoven arriveerden, mocht ik het pand alweer verlaten om te gaan werken. Het was even vreemd om alleen met zo’n lege auto op pad te zijn en halverwege de rit naar Bladel bedacht ik me dat het een goed idee was om de achteruitkijkspiegel zo in te stellen dat ik er ook daadwerkelijk iets mee zag. Omdat de achterruit toch niet meer te zien was, had ik het ding tijdens de vakantie maar ingesteld op de achterbank. Dan kon ik af en toe knipogen naar de groepzesdochter…
Tegen half negen was ik netjes in Bladel en daar begon de dag met een vakgroepoverleg. Gezien de vakantie was dat in een nogal klein gezelschap en ik geloof dat het welgeteld een kwartier heeft geduurd voor ik weer om was geschakeld naar de orde van de dag.
Dat blijft me fascineren, het ene moment ben je nog geheel in vakantie modus en kan je nog geen wachtwoord of inlogcode verzinnen en binnen no-time lijkt de vakantie alweer tijden geleden. Omdat zo’n beetje iedereen die je tegenkomt vraagt hoe de vakantie was, word je er nog wel regelmatig aan herinnerd, maar je zit heel vlot weer in de werk state-of-mind.
Ergens maar goed ook, want met alle collega’s die op vakantie zijn is er behoorlijk wat te doen in de waarneming en zou het tamelijk onhandig zijn als ik met mijn hoofd in de Alpen zou blijven hangen. Overigens merkte ik wel dat ik ondanks mijn tegenzin om maandagochtend aan het werk te gaan er later op de dag langzaam weer zin in kreeg. Had de vakantie toch een gunstig effect.
Aangezien ik me tegenwoordig veel bezig houdt met geriatrische revalidatie en de ligduur op die afdeling in principe niet zo lang is, bestond een belangrijk deel van mijn dag met inlezen in nieuwe casuïstiek en nadien uit het kennismaken met nieuwe cliënten. Ik kon ook nog precies afscheid nemen van twee cliënten die ik voor mijn vakantie opnam, die gaan deze week weer naar huis. Dat was leuk om te doen.
Tussendoor werd ik zeer gezellig afgeleid door de man die met de puberzoon en puberdochter de racefiets meteen maar had gepakt en langskwam voor een colaatje. ‘Back at it’ maar dan de fietseditie.
De komende weken zal het gezien de zomerbezetting best hier en daar wat aanpoten worden. Hoewel ik er alle vertrouwen in heb dat het helemaal goed gaat komen, gaat het belangrijk zijn om de balans te behouden en er voor te zorgen dat ik over een paar weken niet weer rijp ben voor vakantie. Mooie oefening voor mij.
Als de zomer dan voorbij is, ben ik alweer twee jaar verpleegkundig specialist. Dat gaat eigenlijk best snel. Ik zal niet ontkennen dat het ergens zo af en toe gaat kriebelen, wat zal ik eens gaan doen? Het voornemen is om me daar de tweede helft van het jaar verder in te gaan verdiepen.
Om in het hier en nu te blijven lag er na de werkdag thuis nog een belangrijke taak. De cavia’s moesten worden opgehaald bij hun vijfsterrenverblijf. Ze zijn de afgelopen weken vertroeteld met eindeloos aandacht en een fantastisch dieet. Ze werden echter ook gemist door de puberdochter. Na een achtbaanachtige rit staan ze nu weer gezellig op hun vertrouwde plekje. Ook voor de caviadames geldt ‘back at it’.
