Het is nog maar een week geleden dat we met zijn vijfen en iets te veel spullen in de kanarie gepropt zaten en daarbij een pas van zo’n 2500 meter hoog trotseerden. Gek idee, want het voelt langer geleden. Zo zie je inderdaad maar, dat het semi-normale ritme snel weer opgepakt is.
Semi-normaal, want met alle kids nog vrij is er nog geen sprake van de normale dagelijkse gang van zaken. Dat komt trouwens wel met rasse schreden dichterbij, want we beginnen aan de vijfde week van de zomervakantie.
Nu het vakantiestof wat is neergedwarreld en ik het gevoel heb dat alle vakantiezooi wellicht binnenkort weer wat in het gareel gaan raken, heb ik eigenlijk wel weer zin in een nieuwe vakantie. En het goede nieuws is dat die ook al gepland staat. We gaan in de herfst nog een week naar Portugal, heerlijk om naar uit te kijken.
We hebben de afgelopen vakantie ook nagedacht over wat we nog meer zouden willen gaan doen, ooit. De man en de puberzoon hebben nog wat wilde fietsplannen, de puberdochter zou heel graag iets met paardrijden en vakantie doen en de groepzesdochter wil het allerliefst nog een keer naar Disneyland.
Nu zijn we zeer gezegend dat we allerlei trips met de kids kunnen ondernemen, maar tijd en geld zijn helaas niet oneindig. Het zou daarom zomaar kunnen dat we met die verschillende trips wat gaan splitsen. Dat is dan ook een mooie manier voor één op één tijd met de kids.
Ik ben nu al benieuwd wat er volgend jaar allemaal gaat worden uitgevoerd.