Het momentum was halverwege deze week opeens even zoek. Ik hang nog wat in het vakantieritme met bijbehorende late bedtijden en dat combineert wat moeizaam met de werkdagen zo leert de ervaring weer eens. Verder gingen zoals ik al vreesde, de bloggetallen onderuit en ik was daar dan toch een beetje grumpy over. Ik had dus even niet zo’n zin… So be it.

Ter compensatie bedacht ik dat een weeksamenvatting wel een geinig idee zou zijn. Dat geeft mij op de vrijdagavond een mooi moment om even over de week te peinzen en de geïnteresseerde lezer is dan weer helemaal bij.

Week 34 was de de laatste volledige vakantieweek, ik heb bewust genoten van de broodtrommelvrije avonden en sloeg heel lui ook het bereiden van mijn eigen lunch over. Dat voelde eigenlijk een beetje als spijbelen.

De maandag begon nogal matig met de naweeën van een buikgriepje wat ik ergens oppikte. Om het niet te verspreiden en toch ook een beetje rustig aan te doen heb ik die dag thuisgewerkt. De groepzesdochter was daar teleurgesteld over, want de geplande ‘neem-je-kind-mee-naar-je-werk-dag’ ging daarmee niet door. De man en puberzoon deden intussen nog een fietstripje en de puberdochter had een logeerpartijtje.

Op dinsdag was ik gelukkig weer fris en fruitig en kon er gewoon gewerkt worden. Het thuisfront was weer helemaal compleet en het is ook nog gelukt niemand aan te steken met mijn buikvirus. De man was druk met een kastproject en had helemaal geen tijd voor dat soort toestanden.

Woensdag waren we met zijn allen thuis en het uitje van de dag was de tandarts. Ik kan u zeggen, het was geen succes. De kids werden goedgekeurd, maar daar is dan ook alles mee gezegd. De man en ik hebben nog wat opvolging gepland en ook gaat er de komende tijd gebeugeld worden. Dat wordt vast nog vervolgd dus.

Na de tandartsperikelen ben ik met de meiden schoolspullen gaan kopen. Dat vonden we alle drie veel leuker. Er moesten nu twee setjes met schriften, schrijfspullen, mappen, snelhechters en meer van die dingen worden verzameld en ik vond het best lekker om dat eens keurig in orde te maken.

Schijnbaar had ik nadien de organiseermood te pakken, want ‘s avonds ben ik rustig doorgegaan met het opnieuw inrichten van de kast in onze slaapkamer die nu echt af is.

Op donderdag moest er weer gewerkt maar de dag stond in het teken van het feestje van de puberdochter. Ze heeft zonder enige bemoeienis (behoudens de toestemming) van mijn kant zo’n beetje alle meisjes uit haar oude klas en nog wat andere vriendinnen bij elkaar verzameld om met ze naar de bioscoop te gaan. Na afloop werd ik gebeld, ze had zoveel cadeaus dat ze er niet mee kon fietsen. Of ik ze even op wilde halen. Ik was weer eens apetrots.

Ook op vrijdag moest er gewerkt. En lang ook. Om vijf uur ging de werkdag naadloos over in de dienst en was ik in de avond nog steeds druk met werk. Het paste gelukkig allemaal precies met het schema van de puberdochter die alweer een feestje had en waar wat gechauffeurd moest worden.

Al met al een prima week, niet zo spannend en een goede aanloop naar alle schooldrukte die voor de deur staat.