We wonen nu een halve week in Zeelst en het was werkelijk complete chaos de laatste dagen. Die verhuizing op zichzelf is natuurlijk al bepaald ontwrichtend, het was ook de laatste week voor de kerstvakantie, er ligt nog een berg klussen en hoewel de grote dingen over zijn, ligt er nog een substantieel deel van onze huisraad in Meerhoven. Ik had ergens gehoopt dat het allemaal sneller zou gaan qua spullen overbrengen en opruimen, maar als ik eerlijk ben was…
Dinsdag was het dan zo ver, de dag van de verhuizing. Niet dat we daar nou echt klaar voor waren, maar het moet toch een keer gebeuren op deze dag kon het verhuisbedrijf. Na de klusweek van vorige week was ik maandag weer aan het werk gegaan en op de bewuste dinsdag had ik de hele dag scholing. Ik drukte daarmee vakkundig mijn snor al zeg ik het zelf. Wel een beetje sneu voor de man die het geheel in…
Kan iemand me even uitleggen hoe het toch mogelijk is dat we opeens in de tijd van de kerstborrels zijn beland? In mijn beleving was het gister Sinterklaas en vorige week nog nazomer. Het schijnt ook volgende week kerst te zijn en in het kader daarvan organiseert Zorg in Oktober eindejaarsvieringen. Ze maken daar leuke feestjes van en het viel op dinsdagavond samen met de fietstraining van de bijnapuberdochter een paar kilometer verderop. De dinsdag was ook de dag dat…
In zo’n verhuisproject val je werkelijk van de ene klus in de andere en zo’n beetje de helft is niet bijzonder zichtbaar maar wel bijzonder noodzakelijk. Gezien deze klussencascade vonden de man en ik ons op vrijdagavond weer eens terug in de bouwmarkt. Het onderwerp waar we ons mee bezig hielden waren kabels. Om de hele toko van elektriciteit en internet te voorzien, en laten we eerlijk zijn dat is in deze tijd toch belangrijk, moet er nog het één…
Dat zo’n verhuizing een hele toestand is, is natuurlijk bepaald geen verrassing. Het is ook precies de reden dat ik het een paar jaar tegen heb gehouden. Ik had helemaal geen zin in zo’n megaproject. Ik bedoel, ik vind een koffer inpakken om op vakantie te gaan al ingewikkeld. Laat staan wat er gebeurt als het hele huis moet worden ingepakt. Maar ja, we moesten er linksom of rechtsom toch een keer aan geloven en inmiddels zitten we er middenin.…
Het grootste deel van de mensen die onder mijn zorg vallen leeft met dementie. En hoewel ik echt helemaal niemand die ziekte zou gunnen, ligt deze doelgroep me toch aardig. Het is zeker niet altijd vanzelfsprekend om contact te krijgen met iemand met dementie en daarmee is de omgang met en de zorg voor soms behoorlijk uitdagend maar zeker ook erg leuk. Op één van mijn afdelingen wonen echter mensen met een zogenaamde somatische indicatie. Ze kunnen niet meer zelfstandig…
Vorig jaar ergens in de herfst ontdekte de groepvijfdochter hoe het zat met Sinterklaas. Tegen de tijd dat de beste man echter voet op Nederlandse bodem zette, leek ze opeens toch weer geheel in zijn bestaan te geloven. Dit jaar is het wel echt tot haar doorgedrongen dat wij verantwoordelijk zijn voor de cadeaus en ik had ergens de hoop dat het hele Sinterklaasfeest een iets minder groot thema zou zijn. Dat bleek ijdele hoop. Maar dat ligt niet aan…
Niet geheel vrijwillig ervaar ik sinds enige tijd wat veel van mijn zorgvragers ook ervaren. Het leed* dat ogen druppelen heet. Ik geloof dat ik, en dat is niet overdreven, al zo ongeveer dertig jaar contactlenzen draag. Zonder bril of lenzen ben ik tamelijk kansloos en het dragen van een bril vind ik niet zo fijn. Mijn eerste actie in de ochtend is het indoen van mijn lenzen en de laatste actie van de dag is het weer uitdoen ervan.…
De herfst is nu echt begonnen, je zou het zelfs winter kunnen noemen en toeval of niet, maar op de dag dat er sneeuw viel, begon ook het cross-seizoen. Sinds er in dit huishouden zowel aan atletiek én wielrennen wordt gedaan, weet ik dat er in beide sporten wordt gecrosst, en laat dit nou ook bij beide sporten in het winterseizoen gebeuren. Ik doel vandaag echter op de crossvariant die bij atletiek hoort en dus mochten er vier mensen het…
Afgelopen zaterdag stond er in de Volkskrant een artikel over het uitblijven van een explosie aan zorgvragen in de ouderenzorg. Die explosie of tsunami of exponentiële stijging of hoe je het dan ook wilt noemen zou te verwachten zijn op basis van de zogenaamde dubbele vergrijzing. Met die term worden we in ouderenzorgland de laatste jaren zo’n beetje doodgegooid en het is de aanleiding van zo’n beetje iedere plan tot verandering/verbetering wat voorbij komt. Nu de babyboomers zo’n beetje allemaal…