Er mag dan weinig zo veranderlijk zijn als het weer, het is ook een gegeven dat het altijd weer lente en zomer wordt. Om eenieder en mezelf daar aan te herinneren zocht ik even een plaatje met madeliefjes. Het mag duidelijk zijn; ik worstel een beetje. Het is chaos thuis, chaos buiten, chaos in de wereld en ook nog chaos qua werk. Hoewel dat laatste mogelijk meer in mijn hoofd zit dan dat het daadwerkelijk zo is. Wel gaan er…
Het land is werkelijk volledig in de ban van de sneeuw, het is best leuk zo vinden veel mensen, maar ook best ontwrichtend. Van mij had het allemaal best achterwege mogen blijven, ik vind het vooral koud. Mijn ongenoegen ten aanzien van sneeuw en ijs lijkt een omgekeerd evenredige relatie te hebben met mijn leeftijd*. De primeur die we hadden is er één die ik ook al liever had vermeden maar waar ik schoorvoetend aan toe gaf. Ik heb de…
Een mens moet toch veel kunnen in alle rollen die we vervullen, zo zat ik op dinsdagavond (of woensdagochtend heel vroeg zo je wilt) te bedenken terwijl ik de rol facilitator of assistent maar weer eens aan had genomen. Zo begon mijn dag in de rol van moeder en speelde daarom aanjager, aankleedhulp en tijdsbewaker. Voor mezelf was ik barista en vervolgens transportmedewerker, ik maakte gebruik van de wasseretteservice van een collega en fungeerde als taxi. Eenmaal op het werk…
Het was een onstuimige maandag. Qua weer, qua werk en qua project huis. Het begon soort van rustig met de school/werkrun: de puberzoon vertrok keurig op tijd, de man bracht de meiden naar school om glijpartijen te voorkomen en ik kwam zonder problemen in Eersel. Zo halverwege de ochtend bleek dat er veel gebeurde in mijn vakantie en werd me ook duidelijk dat mijn mentale belastbaarheid met al deze onrust bepaald verminderd is. De eerste meltdown van 2026 was al…
Ken je het gevoel van aan het eind van je geld nog een stuk maand over hebben? Gezien het feit dat we tijdelijk twee huizen bezitten gaat dat momenteel in het geheel niet op, we hebben in die zin eigenlijk een gehele maand over. Maar goed, dat was ingecalculeerd. Ik zat zondagavond echter even twee tellen op de bank en bedacht me dat er een stuk verhuizing over is gebleven aan het eind van de vakantie. Omdat we maandagmiddag ons…
Lieve help, hebben we de donkere feestdagen eindelijk gehad, besluit vadertje winter langs te komen. En hoewel ik in een grijs verleden wel eens aan schaatsen deed en ik me terdege realiseer dat het bij lange na nog geen Elfstedentocht omstandigheden zijn, kan alles wat met sneeuw en vriezen te maken heeft mij tegenwoordig wel gestolen worden. Daar lach ik mezelf vervolgens hartelijk om uit, want als er toch iets weinig zinvol is, is het wel mopperen over het weer.…
Met zo langzamerhand wat groter wordende kinderen en een wereld die (bij momenten bijna letterlijk) zo’n beetje in brand staat, merk ik dat ik worstel. Tot op welke hoogte verdiep ik me in het nieuws en ga ik daarover in gesprek met de kids en in hoeverre is struisvogelen te verantwoorden? Want jemig, wat is er op allerlei niveaus verschrikkelijk veel aan de hand. Naast de al langer bestaande wereldproblemen is het nieuws de afgelopen dagen bepaald indrukwekkend en het…
Anderhalve week geleden werd ik 43. We zijn inmiddels een heel aantal weken druk met klussen en verhuizen. Fatsoenlijk sporten en bewegen schoot er de laatste tijd vakkundig bij in en afgelopen dinsdag sleepte ik een behoorlijke stapel dozen en kratten allerlei trappen af om ons oude huis zoveel mogelijk leeg te maken. Dat is een opsomming die zo’n beetje vraagt om fysieke problemen en die zijn er dan ook. Dat mijn rug niet mijn allersterkste onderdeel is, wist ik…
Na de terugblik ook de vooruitblik. Het zit natuurlijk volledig tussen mijn oren, maar ik hou dus van 1 januari. Het geeft me het gevoel van een frisse start en dat vind ik lekker. Alsof het jaar als een onbeschreven wit blad voor je ligt en je er nog alle kanten mee op kunt. Eigenlijk net als bij het terugblikken biedt die schone lei de gelegenheid om een pas op de plaats te maken. Alleen dan niet reflecterend maar vooruitpeinzend.…
Aha, de laatste dag van 2025 is aangebroken. En dan moet er natuurlijk teruggeblikt. Hoewel zo’n oudjaarsdag daar sowieso al aanleiding voor is, kreeg ik een extra zetje van Broeder Bartje. Op de socials tagde hij me in zijn eigen terugblik en het rijtje namen waar hij me zo tussen parkeerde, maakte me ergens een beetje verlegen. En ook wel trots, want hoe tof is het om op de één of andere manier wat te kunnen inspireren. Eigenlijk vind ik…