Wat een stilte hier hè? We zijn uit quarantaine en ik heb het er zo druk mee gehad dat het stukjes tikken erbij inschoot. Vijf dagen achter elkaar werken en kinderen met meivakantie zorgden ervoor dat ik tegen de tijd dat ik na een dag voorzichtig naar ging denken over een stukje prompt in slaap viel.

Maar meivakantie dus. Het begin was nogal waardeloos, maar inmiddels hebben de kids geloof ik wel een vakantiegevoel. Ze gingen een paar dagen naar de sportstuif, keken teveel tv en dit weekend was dan eindelijk het moment waar ze al heel lang naar uitkeken daar. Ze mochten naar opa en oma.

De laatste keer dat ze in Dalfsen waren was, denk ik, vlak voor de kerst en de opa’s en oma’s worden natuurlijk erg gemist. Nu wij fris uit quarantaine komen en opa en oma hun eerste vaccinatie binnen hebben, vonden we het een mooi moment voor een logeerpartij. Het eerste deel van deze week logeert de groepvierzoon en het tweede deel de groepdriedochter.

De man faciliteert dat samen met de kleuterdochter. Zij brengen en halen wat af deze week. Zaterdag begon het feest en ging het hele span op pad. Zonder mij, want ik heb werkweekend. De man bracht de nacht gezellig in Dalfsen door en kwam zondag weer met de meisjes naar huis.

Aangezien ik twee avonden werkte, had ik een kindloze zondag. Ik ben vast een compleet ontaarde moeder, maar ik vond dat dus echt heerlijk. Ik krijg geregeld de kans om uit te slapen, maar ongestoord uitslapen in een zeldzaamheid. Dus toen ik op zondagochtend rond half elf wakker werd in een leeg huis voelde dat als een heerlijk Moederdag cadeau.

De tweede week van de meivakantie zal een wat andere dynamiek hebben door de logeerperikelen. We zullen zien wat de week brengt, ik voorzie dat ik in ieder geval nog ergens wat mooie knutselwerken mag uitpakken.