Zoals ik een paar weken geleden al voorzag, werd het een ingewikkelde woensdag. In de ochtend mocht de puberzoon afscheid nemen van de leerlingen van de basisschool en traditiegetrouw eindigde dat met een uitglij-actie op een groot springkasteel.
Dat zou zich rond half één afspelen en rond één uur werden we dan geacht bij Klimrijk te zijn voor het kinderfeestje van de bijnapuberdochter. Bijna aansluitend ging het programma van de puberzoon verder met een gitaaroptreden en wederom aansluitend was het dan de formele afsluiting op school met een certificaat en een eindfeest.
Ik was tamelijk trots toen ik met een stel kids en wat snacks tegen de eerste honger strak om één uur arriveerde. Ik was net zo trots op de andere ouders die hun dochters binnen een half uur van school naar Klimrijk hadden weten te brengen en zeer blij met mijn collega Simone die had aangeboden om mee te helpen en ook al zo mooi op tijd was.
Er werden wat snacks gegeten en cadeautjes uitgepakt. De bijnapuberdochter is ontzettend verwend en was erg in haar nopjes met al die cadeaus. Na deze formaliteiten kon het klimmen beginnen. Het hele stel kreeg instructies over hoe het allemaal in zijn werk ging en iedereen werd in een klimgordel en gordel gehesen.
Gezien de tropische temperaturen was er een extra regel, na ieder rondje langs een route moest er verplicht worden gedronken van de beschikbaar gestelde water of limonade. Prima geregeld. En sowieso was het tussen de bomen beter vertoeven dan op andere plekken.
Het was leuk om te zien dat de verschillende meisjes het klimmen zeer verschillend aanpakten en ervaarden. En zo mogelijk nog leuker was dat ze naar elkaar omkeken en zonder moeite iemand die alleen de bijnapuberdochter kende, betrokken in de groep.
De afsluiting met frietjes liet iets langer dan ik had bedacht op zich wachten, maar uiteindelijk kwam het allemaal goed. Alle gasten hadden een leuke middag en de bijnapuberdochter was helemaal blij met het verloop van haar feestje.
Deze kan voorlopig van het lijstje af.