Na alle drukte van de afgelopen dagen, hadden we op maandagochtend geen verplichtingen en konden we eens na gaan denken over vakantie vieren. Dat kon op deze dag nog met het hotel waar we al een paar dagen verbleven als uitvalsbasis. Op dinsdag verkassen we naar een camping iets noordelijker.
We begonnen de dag rustig met een uitgebreid ontbijt en aansluitend een potje Machiavelli in het gezelschap van het konijn des huizes. Hoewel ik doorgaans niet de grootste fan ben van spelletjes heb ik me werkelijk de tranen over de wangen gelachen om de manier waarop de puberzoon zich inleefde in de rollen die het spel hem toebedeelde. Tot mijn verbazing won ik het spel vervolgens ook nog, dus wellicht probeer ik het de komende tijd nog een keer.
In navolging van het succes bij Klimrijk laatst, leek het me wel aardig om op zoek te gaan naar een dergelijk avontuur hier in de buurt. Een andere optie was het bezoeken van de stad Luxemburg maar toen de man een klimpark vond op betrekkelijk weinig afstand, was de keuze snel gemaakt.
Parc Le’h Adventures ligt in het dorpje Düdelingen en heel eerlijk zag het er in eerste instantie weinig spectaculair uit. Maar ja, we waren er nu toch en de kids waren bijzonder enthousiast over het idee de boom in te mogen. Dus hesen de man en kids zich in een gordel en besloot ik maar eens met beide benen op de grond te blijven staan en te zorgen voor morele support.
Het klimavontuur overtrof vervolgens alle verwachtingen. Er waren een heel aantal verschillende parcours met verschillende moeilijkheidsgraden. De man en kids deden drie van die routes en waren gemiddeld denk ik een half uur tot drie kwartier per route bezig. Er werd geklommen, geziplined, gebalanceerd en hier en daar wat gevloekt. Bij momenten waren de hindernissen bepaald pittig.
Na een kleine drie uur en flink wat zweetdruppels later was de handel uitgeklauterd en gingen we eens nadenken over het eten. Op maandag zijn veel restaurants gesloten en aangezien we de barbecue gewoon meegenomen hadden, besloten we een supermarkt te zoeken en daarna een mooie plek voor een maaltijd.
Hoewel het wel even een gedoe was, zijn we daar bepaald in geslaagd. We staken onze barbecue aan op een uitkijkpunt aan de Moezel. De kanarie bracht ons helemaal naar boven en we keken uit over de wijde omgeving. Toen de zon bijna achter de horizon zou zakken, besloot er een wolk langs te komen maar dat mocht de pret geenszins drukken.
We aten worstjes, salade caprese en stokbrood met paturain. Werkelijk een prima maaltijd en al helemaal met het genoemde uitzicht.