De Titisee waar we verblijven ligt vlakbij Feldberg, en dat is dan weer een heus wintersportgebied. In de winter dan. In de zomer kun je er met een skilift naar boven en dan de omgeving verder te voet verkennen.
Dat vonden de man en ik natuurlijk een heel goed idee, de meiden waren er iets minder van gecharmeerd, maar we kochten ze om met het vooruitzicht van Schwartzwalderkirschtorte. De weersvoorspelling was op de zaterdag nog heel goed, vandaar dat we nog maar van de gelegenheid gebruik wilden maken, de rest van de week lijkt het minder te worden.
We gingen dus met de skilift naar boven en gingen toen aan de wandel. Heerlijk vond ik het, een lekker zonnetje, een mooi pad en een fantastisch uitzicht. Na een paar kilometer kwamen we bij een berghut en daar konden we onze taartbelofte inlassen.
De taart was lekker, de koffie ook en langzaam leek het weer wat om te slaan. Het ging steeds harder waaien, de parasollen moesten worden ingeklapt en op een goed moment assisteerden de puberzoon en bijnapuberdochter zelfs met het verzamelen van weggewaaid servies en meubilair.
Dat hield ons en onze wandeling echter niet tegen (we zijn ook niet van de gebaande paden afgegaan hoor). We hobbelden nog een kilometer of vier door wind en over mooie vlakten.
Na een kort bezoekje aan de Feldbergturm waren we dan toch genoodzaakt om het laatste lusje van de wandeling over te slaan en door de regen het laatste stukje naar beneden te lopen. Ergens jammer dat het weer niet helemaal lekker meewerkte, maar goed, dat hoort er toch ook echt een beetje bij.
Eenmaal weer in de auto deden we een rondje sightseeing en boodschappen en gingen daarna terug naar de camping. Daar aten we een simpele maaltijd en sloten de dag af met een spelletje in de tent.