Na het Ironman avontuur van vorig weekend en de campings in het Mullerdal en het Zwarte woud, was het maandag tijd voor het volgende hoofdstuk van de vakantie. En hoewel de kids het de afgelopen tijd heerlijk hadden, was dit toch waar ze het meest naar uit hadden gekeken.
We hebben namelijk een huisje in Center Parcs Allgäu. Ik geloof niet dat het contrast groter kon zijn tussen zondagavond toen we als een stel verzopen katten onze tent in doken en maandagavond toen de kids na het zwemmen ook nog uitgebreid in bad gingen en geheel fris en fruitig tussen de schone lakens kropen.
Om dit te bereiken moesten we maandag nog wel van Titisee naar Leutkirch im Allgäu zien te geraken (dat ligt een kilometer of veertig ten noordoosten van de Bodensee). Na een flinke plons water in de nacht van zondag op maandag was het in de ochtend inderdaad droog en pakten we tamelijk relaxed alle spullen in. De tenten gingen nat in hun zakken, er is veel kleding en schoeisel nat, maar dat we zonder al te veel gedoe konden inpakken, compenseert daar ruim voor.
De man zou de man niet zijn als hij niet iets leuks had bedacht voor de route richting de Bodensee. Via naar het schijnt één van de mooiste wegen van het Zwarte woud reden we naar de Triberg waterval. Daar kwamen we vervolgens van een koude kermis thuis, want om de waterval te kunnen bekijken, moest er worden betaald en daar zijn we dan toch iets te Nederlands voor.
Dus ging het verder naar ‘s werelds grootste koekoeksklok. Dat ding was inderdaad gigantisch en hier was ik dan weer tamelijk verbaasd over het niet uitmelken van de mogelijkheid. De klok is op een tamelijk achterafplek te vinden en hoewel er een winkel en een tentoonstelling zijn, was hier verder niet heel veel te beleven. Zo zocht ik tevergeefs naar koffie.
Het toeval wilde dat we tegen twaalf uur aankwamen bij de klok en we stonden met een heel stel anderen vol spanning te wachten op het tevoorschijn komen van de vogel. Dat deed het ding dan ook, best een grappig tafereel.
Na de toeristische omzwervingen kon de trip naar Leutkirch dan echt beginnen en na een goede tweeënhalf uur sjezen reden we de kanarie het park op. De man en kids gingen meteen zwemmen en dat gaf mij de mogelijkheid om even bij te komen van het rijden en op mijn gemak wat orde op zaken te stellen ten aanzien van natte spullen en kleding.
Ik schreef hierboven huisje, maar huis is toch een beter woord. Het is ruim, met drie slaapkamers met ieder een eigen badkamer. De grote badkamer heeft een heerlijke Finse sauna én een dakterras. De keuken is prima, in de tuin staan een barbecue, het is meer dan luxe. Wel heel erg lekker, moet ik bekennen.
Na wat opruim- en uitzoekwerkzaamheden zetten ik een was aan en tegen etenstijd kwamen de man en kids ook. Ze namen boodschappen om wraps te kunnen maken mee. Lekker om dat op t gemak te koken en aan tafel te eten. Tijdens alle badderperikelen werd er al een vos gespot, dus ook hier zijn avonturen.
Grappig genoeg zag de man zich genoodzaakt om na het eten koffie te zetten op de gasbrander, want aan koffiefilters hebben we natuurlijk niet gedacht en onze percolator is niet geschikt voor inductie. Toch mooi.