Vrijdag was de laatste dag van ons verblijf in Center Parcs, en zoals vaak in huisjesparken werden we geacht om onze residentie om tien uur opgeruimd, leeggemaakt en verlaten te hebben. Na een kleine twintig jaar samen, en met een stel kids die inmiddels ook een steentje kunnen bijdragen, zijn de man en ik zo goed op elkaar ingespeeld dat een dergelijke deadline geen enkel probleem meer is.

Dus we trokken tegen half elf de deur achter ons dicht terwijl de achterklep van de auto zonder al te veel forceren in het slot viel. De kids lagen toen al in het zwembad en na een kopje koffie ging de man er achteraan.

Dat gaf mij plots wat tijd en ik besloot om eens in de (online) krant te kijken. We volgden de Tour de afgelopen weken een beetje, maar verder leefde ik eigenlijk een beetje onder een steen. Ik las over de laatste ontwikkelingen rond Gaza en viel even stil.

Het conflict daar is buitengewoon complex maar dit kunnen we als wereld toch niet laten gebeuren?! Het maakte ook dat ik me bepaald ongemakkelijk voelde, hoe kan ik nou vakantie zitten vieren en daar ook nog eindeloos over schrijven, terwijl er dit soort dingen gebeuren. Moet ik niet op de een of andere manier iets doen?

Nu heb ik niet de illusie dat ik iets kan doen om een eind te maken aan deze ellende. Daarnaast heeft niemand er iets aan als ik ongelukkig ga zitten zijn om dingen waar ik geen invloed op heb. En dus kan ik maar beter wel genieten van die vakantie. Maar desondanks was ik van de leg.

En ook wel dusdanig van de leg dat een onenigheid tussen de meiden later op de dag me in het verkeerde keelgat schoot. Toen één van de dames op een wat hebberige toon een snoepje claimde, kwam ze dat op een preek over hebberigheid en tevreden zijn met wat je hebt te staan. In de basis waardevolle onderwerpen, maar daarbij hoorde ik mezelf een bepaald scheve vergelijking maken en dat was dan toch niet zo nodig.

Ik werd met mijn neus op de feiten gedrukt dus. Ongemakkelijk en verdrietig was het.

Intussen zijn we dus vertrokken vanuit Center Parcs en zijn we neergestreken in Singen, in de buurt van de Bodensee. De man heeft namelijk bedacht dat hij een rondje om het meer wil fietsen en dat is in het geval van de Bodensee een dagtaak. Zaterdag moet het gebeuren.

De kids en ik gaan ons dan anders vermaken en het plan is om na het rondje, aan het eind van de dag de trip naar Eindhoven te gaan maken.