We lagen met zijn allen tegen drie uur ‘s nachts in bed en dus sliep de bijnapuberdochter toch zeker tot half negen uit. Dat zijn de momenten dat ik me realiseer dat ze toch ook nog een echt schoolmeisje is. Ons daadwerkelijke puberexemplaar hebben we de hele ochtend niet gezien.
De man was duidelijk nog in vakantiestemming want ik kreeg alweer koffie in bed. Zo lekker. Tegen de middag zijn we dan voorzichtig in actie gekomen en maakten de auto leeg. We ruimden wat spullen op en draaiden wat wasjes. De dakkoffer hebben we nog maar even dichtgelaten. Het weer werkte niet echt mee en zo kunnen we mooi in fases de spullen verwerken.
De meiden hebben fijn gespeeld met hun Schleich paarden, die hadden ze immers vreselijk gemist. Ook werd er flink met de cavia’s geknuffeld. De groepvierdochter was buitengewoon in haar nopjes toen ze de man wist te overtuigen om cupcakes te bakken. De spullen daarvoor lagen geloof ik al sinds Pasen te wachten en veranderden op deze zondagmiddag eindelijk in een toetje.
Na het vele uit eten van de afgelopen weken, vond ik het bijna leuk om weer eens te koken. Man en kids waardeerden het ‘normale’ eten in ieder geval want de borden gingen vlot leeg. Grappig dat er dan een soort behoefte aan gewoon eten ontstaat. Voor later in de week heb ik snel ook taco’s en zelfs boerenkool op het menu gezet. Moet kunnen met de halve herfst die er aan lijkt te komen.
Het lekkere is nu, dat ik nog een weekje vrij heb. Dat geldt helaas niet voor de man, maar het geeft wel ruimte om rustig verder op te ruimen, wat dingen voor te bereiden voor het volgende schooljaar en gewoon eens rustig aan te doen.
Behalve een tripje naar Den Bosch in het kader van de Schleich jaarplanning en de naderende verjaardag van de bijnapuberdochter staat er niet heel veel op de planning. Wie weet lees ik mijn boek nog eens uit.
Afbeelding: niet van deze zondag maar van afgelopen vrijdag. Wel een leuk plaatje.