Eén van mijn collega’s, en ik verwacht dat de betreffende collega dit bericht deelt, roept zo af en toe ‘het leven is geen ponykamp’. Gezien de context waarbinnen ze dat dan gebruikt kon ik wel zo ongeveer bedenken wat ze daarmee bedoelde en de AI-overview van mijn rondje googlen bevestigde mijn vermoeden:
De uitspraak “Het leven is geen ponykamp” betekent dat het leven niet altijd leuk en gemakkelijk is. Het is een Nederlandse variant van de Duitse uitdrukking “Das Leben ist kein Ponyhof”. De uitspraak wordt gebruikt om te benadrukken dat het leven uitdagingen en moeilijkheden met zich mee kan brengen, en niet alleen maar plezier en ontspanning.
De uitdrukking “Het leven is geen ponykamp” is populair geworden nadat Bouba, een deelnemer aan het televisieprogramma “De Mol”, deze gebruikte na zijn onverwachte uitschakeling. Zijn uitspraak werd al snel een gevleugelde uitspraak.
Nu kijk ik niet naar Wie is de mol en al helemaal niet naar de Belgische variant en daarom stuurde ik zaterdag een foto van een ponykamp naar mijn collega. Voor mijn meiden is het leven namelijk wel een ponykamp de komende week en ik had de eer om de dames weg te brengen.
De bijnapuberdochter heeft het vorig jaar erg naar haar zin gehad en de groepvijfdochter was daar toen wel een beetje jaloers op geweest. Na wat wikken en wegen mochten ze daarom dit jaar allebei gaan.
We vonden dat op deze zaterdag alledrie een beetje spannend. De meiden omdat ze nieuwe mensen gingen ontmoeten, niet precies wisten wat ze te wachten stond en in een vreemde omgeving zelf moesten gaan slapen. Ik omdat dat in mijn taakomschrijving als moeder staat.
De groepvijfdochter is met haar acht jaar ook nog best jong en ze is niet de allerbeste slaper. Als ik het positief bekijk is deze week een mooie kans om te oefenen met het slapen. Als backup staat de schoonvader gelukkig paraat die op een klein half uur rijden van Balkbrug woont, en daar is het leven dus wel een ponykamp.
De man en puberzoon deden terwijl ik de dames wegbracht de eerste etappe van een meerdaagse fietstocht. Naar Dalfsen om precies te zijn, ze verwachten er zondag aan te komen. De puberzoon zal dan de komende week bij opa logeren.
Vandaar dat ik mezelf op zaterdagavond als solo-logé bij de schoonvader terugvond. Dat was een tamelijk bijzondere gewaarwording en erg gezellig. Ik kreeg een heerlijk maaltje voorgeschoteld en we keken de eerste aflevering van Zomergasten terug.
Ik zal bekennen dat ik zo af en toe wel met enige zorgen aan de groepvijfdochter heb gedacht. Ik hoop maar dat ze een toffe dag had en vanavond lekker is gaan slapen. Een kleine knoop in mijn maag heb ik daarbij wel. Zo blijkt maar, ook voor deze moeder is het leven geen ponykamp.
Foto: het duurde even voor ik de groepvijfdochter met cap, paardrijlaarzen en een pony aan de hand herkende, vandaar dat ik te laat was met het maken van de foto. Vervolgens moest AI ook nog aan de slag om andere meisjes weg te halen, maar ik heb tóch een plaatje.