Zeg, zo appte mijn moeder ergens vorige week, kunnen jullie nog hulp gebruiken? Want we willen nog wel een dagje langskomen hoor. Dat liet ik me natuurlijk geen twee keer zeggen en ik ‘bestelde’ ze op de eerste dag van mijn vakantie.
Nadat ze eerder al gezorgd hadden voor een bosrijke kast, was het doel van deze dag voornamelijk het verplaatsen van spullen. In ons oude huis stond nog een tafel en een stel stoelen die na respectievelijk een jaar of vijftien en twintig rijp waren voor de stort. Alleen krijg zoiets daar maar eens…
Nu hebben mijn ouders een iets grotere auto dan wij en vandaar dat ik bedacht het afvoerproject maar eens met mijn vader op te knappen. De man en mijn vader laadden derhalve de hele handel in de auto die vervolgens net niet meer dicht kon. We gingen met de klep op een kier richting milieustraat en halverwege ging de klep vast helemaal open. Stoïcijns als mijn vader is, reed ie stug door, we zijn onderweg gelukkig geen stoelen verloren en dus werd de missie volbracht. Ik ben nu wel wat grijze haren rijker, maar dat mag de pret niet drukken.
Om het compleet te maken voerden we ook nog wat spullen vanuit het nieuwe huis af en intussen was mijn moeder aan de slag gegaan met het inpakken van de keukenspullen in ons oude huis. Ik had dat geenszins voorbereid maar het blijkt dat er best heel veel spullen in wasmanden, kratjes en shoppers gaan.
Toen het grootste deel van de keukenspullen ingepakt was, is mijn moeder verder gegaan met poetsen van het oude huis zodat de handel er nog een beetje acceptabel uitziet voor de nieuwe bewoners. Wel zo sympathiek.
Aan het eind van de middag hebben we alle ingepakte keukenspullen naar het nieuwe huis gebracht en ben ik maar eens naar de supermarkt gegaan om mijn arme ouders van eten te voorzien. Ze hadden daarmee wel een primeur want ze waren de eerste gasten die aan de nieuwe tafel aten.
Het zou me niet verbazen als er morgen of wellicht overmorgen wat sprake is van spierpijn bij mijn ouders. Mogelijk bedenken ze zich nog wel een keer voor ze nog eens aanbieden om te komen helpen. Gelukkig hoeven we voorlopig niet meer te verhuizen.