Het was een onstuimige maandag. Qua weer, qua werk en qua project huis. Het begon soort van rustig met de school/werkrun: de puberzoon vertrok keurig op tijd, de man bracht de meiden naar school om glijpartijen te voorkomen en ik kwam zonder problemen in Eersel.
Zo halverwege de ochtend bleek dat er veel gebeurde in mijn vakantie en werd me ook duidelijk dat mijn mentale belastbaarheid met al deze onrust bepaald verminderd is. De eerste meltdown van 2026 was al snel een feit en lang leve de collega’s die daar dan begrip voor hebben en meedenken.
Na wat herorganiseren van werkzaamheden kreeg ik het min of meer voor elkaar om weer op tijd naar Eindhoven te gaan voor de inspectie van ons huis in Eindhoven. Min of meer, want door een sneeuwbui was doorrijden geen optie, terwijl dat eigenlijk wel nodig was. Gelukkig kon de man vast vooruit gaan.
Zo’n inspectie is een gekke toestand. Je loopt door je lege huis waar met een kritische blik naar gekeken wordt. Een raar afscheid wel. We maakten nog enkele last-minute afspraken over de allerlaatste afronding en gingen na getekend te hebben door naar de notaris om het geheel dan definitief te formaliseren.
Omdat de nieuwe bewoners van ons huis van niet-Nederlandse afkomst zijn ging de communicatie in het Engels. Dat verliep geheel probleemloos maar als het dan formeel wordt, is dat schijnbaar toch een ding want bij de notariszitting was ook een tolk aanwezig. Dat was dan weer nieuw voor ons. Ik heb me verwonderd over hoe stoïcijns de notaris zijn werk kon doen terwijl zijn tekst dwars door hem heen naar het Engels vertaald werd. Het gaf een extra dimensie aan de formaliteit.
Schijnbaar werd hij er toch een beetje door afgeleid want toen we in de auto terug zaten werd er gebeld of we nog even terug konden komen. Toch nog een document vergeten. We konden betrekkelijk makkelijk draaien en deden ook afstand van ons deel van de binnentuin. Eind goed, al goed.
We hebben dan ‘s avonds direct die laatste afronding dingen gefixt en legden de nieuwe bewoners nog wat extra details uit over hun nieuwe huis. Tegen negen uur maakten we het allerlaatste ritje van de Graslinnen naar de Ark.
Daarmee is de verhuizing definitief klaar en heet het project waar we nu voorstaan geloof ik vooral opruimen en settelen. Recht zo die gaat!