De groepvijfdochter was net zo gelukkig als ik met het afspraakloze weekend. Omdat de ervaring leert dat ze aan het eind van de dag niet meer zo blij is als ze de hele dag binnen blijft moest ze zowel op zaterdag als op zondag met de man of mij mee op avontuur en ze vond dat echt totale onzin.
Ze wilde het liefst de hele dag spelen en op pad gaan paste niet in haar planning. Ze rekende ons keurig voor hoeveel ze doordeweeks precies fietst en buitenspeelt maar eigenwijs als we zijn moest ze er toch aan geloven.
Buiten die twee uitstapjes om had ze gelukkig nog ruim de tijd om te spelen en, laten we eerlijk zijn, scherm te kijken. De groepvijfdochter is gezegend met een ongelofelijk speelvermogen. Ze baalde dit weekend wel een beetje omdat haar zus uit logeren was, maar desondanks heeft ze zich heerlijk vermaakt.
Er is getekend, geknutseld, met lego gespeeld, de Schleich beesten kwamen uit hun doos, haar knuffels beleefden avonturen en geholpen met het in elkaar schroeven van eetkamerstoelen. Over dat laatste was ze zeer verbaasd, ‘ik wist niet dat ik dit zo leuk vond’.
Die eetkamerstoelen kwamen in grote dozen en ook daar wist de groepvijfdochter wel raad mee. Ze ging er een huis van maken. De muren werden voorzien van een keuken, een waslijn en een plant. Op de grond tekende ze een tapijt en natuurlijk sneed ze er een raam en deur uit.
Toen het huis klaar was, werden we allemaal uitgenodigd voor een feestje en de man nam die uitnodiging letterlijk. Hij ging ook in de doos zitten nadat hij zich tot onze grote hilariteit door de deur naar binnen worstelde.
Na het feest, en het eten, verdween de groepvijfdochter tevreden met een dekentje en een iPad in haar huisje. Haar tweede verhuizing in twee maanden was goed geslaagd.