De man had het helemaal bedacht. Hij had op woensdag een vergadering in Utrecht en het weekend daarna een trainingsweekend in het Duitse Senheim. Voor normale mensen is hier in de verste verte geen combinatie in te bedenken, maar de man voelde mogelijkheden.
Binnenkort doet hij namelijk weer mee aan een soort monsterfietstocht van de Alpen naar Nederland en daar moet natuurlijk voor getraind worden. Vandaar dat hij een nauwkeurig logistiek plan en route bedacht om donderdag en vrijdag per fiets vanuit Utrecht naar Senheim te gaan.
Nu is de man tegenwoordig nogal veel thuis. Dat heeft veel voordelen, maar het enige nadeel is dat ik daardoor maar weinig tijd voor mezelf heb. Er is altijd wel iemand thuis en wakker… de mini-week afwezigheid van de man was een logistieke uitdaging, maar ergens ook wel lekker. Ik zou er overigens sowieso na een dag of drie weer achterkomen dat het mét hem gewoon leuker is.
Hij had donderdag stralend weer en het moet gezegd worden, fietsen langs de Rijn is een feestje. Daar hebben we al ervaring mee. Er kwamen dus de hele dag fijne plaatjes in de app. Toen ik tegen zeven uur na het afleveren van de groepachtdochter bij het wielrennen moed zat te verzamelen om te gaan hollen, kwam er echter een verontrustend bericht.
Ik heb een ongeluk, zo schreef hij, ik ben soort ok. Vervolgens belde hij al snel, hij was volledig over het hoofd gezien door een fietser die hem tegemoet kwam en die had zijn pad gekruist. De man had geen enkele kans gehad om hem te ontwijken. Het goede nieuws is dat de betreffende fietser dat ruiterlijk toegaf en dat beide heren niet zwaar gewond raakten.
Het slechte nieuws is dat de fiets van de man beyond repair was en dat hij toch niet geheel ongeschonden uit de strijd kwam. Mijn duim is gekneusd, zei hij er stuurde er een foto van zijn hand bij met een wat verontrustende bult erop.
Het werd me heel snel duidelijk dat hij niet verder kon gaan fietsen en ook dat ie even behoorlijk van zijn stuk was. Bepaald begrijpelijk als je zo van je fiets wordt gereden. Tot zover de rit en de rust. Ik moest naar Keulen, want daar speelde de toestand zich af.
Lang leve fijne vrienden die direct aanboden de groepachtdochter thuis af te leveren en zo kon ik op weg. Snel langs huis om de andere kids even te updaten en door richting Duitsland. Onderweg kwam er een locatie-aanpassing van de man en zo stond ik tegen half tien opeens midden in Keulen.
De man was staande langs de Rijn gespot door een echtpaar dat er langs wandelde en ze waren zo vriendelijk om hem mee naar hun huis te nemen, de kapotte fiets in hun bakfiets te laden en hem ook nog eten en een coldpack voor de pijnlijke hand aan te bieden. Ook ik kreeg koffie toen ik aankwam en ik moet zeggen dat dit soort dingen dan wel weer goed zijn voor mijn vertrouwen in de mensheid.
Een korte blik op de man leerde me dat de schade mee leek te vallen maar dat er met die hand wel iets moest. Dus benaderde ik de huisartsenpost eens vanuit patiëntperspectief en we mochten ons daar rond middernacht melden. Dat paste precies in de tijd.
Zo gezegd, zo gedaan en toen we aan de beurt waren, bleek de huisarts van dienst het al snel met me eens te zijn. De tetanusprik vond ik persoonlijk wat overdreven maar de verwijzing naar de spoedeisende hulp voor een foto was wel nodig.
Op die foto bleek dat er sprake was van een luxatie. Voor de liefhebber: Een luxatie van het eerste carpometacarpale (CMC-I) gewricht, waarbij de basis van het eerste middenhandsbeentje (metacarpale I) uit de kom is ten opzichte van het os trapezium (handwortelbotje). Voorlopig kon de SEH-arts geen breuk zien en dat is dan weer een meevaller, want die breuken vereisen vaak operatief ingrijpen.
De duim werd vakkundig op zijn plek gezet en daarna voorzien van een gipsspalk. Met een beetje geluk mag die er volgende week gewoon af en kan de man dan weer goed vooruit.
Het liep allemaal bepaald anders dan gepland en ik denk dat we allereerst maar eens van geluk mogen spreken dat het bij dit letsel bleef. Het had echt heel veel erger kunnen zijn. Dat neemt echter niet weg dat het ook heel erg vervelend is voor de man die zich erg had verheugd op een mooie fietstocht en een fijn trainingsweekend.
