Het is in de zorg niet ongebruikelijk dat collega’s die vertrekken op hun laatste werkdag worden getrakteerd op een nat pak. Dat gaat immer gepaard met allerlei voorpret bij de collega’s en is daarmee ook meestal niet direct een verrassing voor het slachtoffer. Dat is handig, want dan kan diegene zich voorbereiden en droge kleren meenemen.
Nu wilde het geval dat één van onze psychologen afscheid neemt. Ze gaat gelukkig niet definitief weg, maar in het kader van haar opleiding tot gz-psycholoog moet ze een jaar naar een andere organisatie. Als collega behandelaar werk ik veel met haar samen en hoewel ik heel goed snap dat ze die opleiding gaat doen, ga ik haar het komende jaar wel heel erg missen.
Het gebruik van het natte pak is iets wat meestal binnen de zorgteams speelt. In dit geval echter werd er door verschillende zorgteams samengewerkt om ‘hun’ psycholoog van een nat pak te voorzien. Ik ben geloof ik niet de enige die haar gaat missen en dat ze zo meegenomen wordt in dit gebruik is een mooi compliment.
Aan het eind van de middag deed ze zeer geamuseerd verslag. Dat het waterballet beneden op de PG-afdeling plaats moest vinden had ze al voorzien en daarom ging ze eerst maar eens langs de bovenburen. Eén van de zorgmedewerkers daar had wel een idee en stak haar in een soort van waterdicht pak. Met een paraplu erbij was ze dan toch goed gewapend.
Dit tot grote hilariteit van de bewoners. Eén van de dames vond het zo grappig dat ze graag mee wilde naar beneden om te zien hoe af zou lopen. Zelfs als dat haar een nat pak zou opleveren. ‘Als we gaan, dan gaan we samen’ was het devies.
Zo gezegd, zo gedaan. ‘Kom Corrie*’ was het, en ze gingen samen naar beneden. Daar stond men inderdaad al klaar en naar verluid renden psycholoog en Corrie gillend over de gang. Het geheel werd niet op video vastgelegd, maar ik heb een foto kunnen veroveren.

Mooi vond ik het, zo’n beetje de hele PG was bij de toestand betrokken en dat is vrij tekenend voor het verbinden waar deze collega zo goed in is. Gelukkig komt ze weer terug, zeker met evenveel enthousiasme en waarschijnlijk ook nog een heel stuk wijzer. Tot volgend jaar!
*die naam is door mij bedacht natuurlijk