Het land was in rep en roer kunnen we wel stellen. Zo’n beetje de gehele afgelopen week ging het over de zogenaamde eclips-brillen. Eigenlijk nog meer dan over die eclips zelf zo leek het wel.
De man had in eerste instantie het idee opgevat om naar het strand te gaan, maar bij gebrek aan brillen viel dat plan in het, gezien de droogte zeer spreekwoordelijke water. We zijn overdag gaan picknicken in het park in de buurt en de eclips bekeken we uiteindelijk via een kijkdoosachtige constructie gewoon in onze eigen straat.
Ik moet zeggen dat ik er niet zo rouwig om ben. Ik snap heus wel dat het een bijzonder fenomeen is hoor, en als we aan het strand hadden gestaan was ik vermoedelijk een beetje meer meegegaan in de hype. Maar zo in de wijk vond ik het behoudens dat het wel heel stil werd nou ook weer niet zo spannend.
Daarnaast had ik er wel lol in om naar de NOS te kijken, het enthousiasme van weerman Peter Kuijpers Munneke was bijna aandoenlijk. Het was ook heel aardig om de volledige zonsverduistering in Spanje te kunnen volgen en de uitleg er meteen bij te krijgen.
Ergens diep van binnen wist ik wel dat corona ook iets met astronomie te maken had, mooi om dat fenomeen ‘in het echt’ te kunnen zien. Ik kan me voorstellen dat zo’n totale eclips bijna magisch is om in het echt mee te maken.
De volgende eclips in Nederland is over 55 jaar zo vertelde Joris van het jeugdjournaal. Ik acht de kans vrij groot dat ik dat niet meer meemaak maar sprak voor de zekerheid met de puberzoon af dat hij indien nodig tegen die tijd voor eclipsbrillen zorgt.
