Dat verdient een bloemetje

Er staat hier sinds vrijdag een bos bloemen op tafel. Dat is bepaald een een zeldzaamheid, want ik geloof niet dat ik zelf ooit een bos bloemen ga kopen om neer te zetten. Desondanks vind ik het op zijn tijd best gezellig hoor, een beetje toegevoegde fleurigheid in huis, dus ik ben er erg blij mee.

De keren dat hier de afgelopen jaren bloemen op tafel kwamen te staan, zijn denk ik op twee handen te tellen en er was altijd wel een speciale gelegenheid. Zo herinner ik me dat de man een keer bos versierde toen onze internetleverancier het vrij serieus verpestte en ik meen dat ook de bank eens een behoorlijke steek liet vallen en dat poogde te compenseren met een bloemetje.

Grappig genoeg komen de meeste bloemen van dezelfde leverancier. Nouja, dat klopt natuurlijk niet, ze komen van dezelfde afzender. De leverancier verschilde wel meen ik. Ik kreeg inmiddels al een aantal keer bloemen uit Den Dolder. Bij de geboorte van de kinderen kwamen er bloemen ter felicitatie en een aantal jaar geleden ook al eens een bos als waardering voor een verleende (ehbo-)dienst.

In Den Dolder ligt namelijk de Ernst Sillem Hoeve. Dit prachtige conferentiecentrum is eigendom van YMCA Nederland en in het kader daarvan bestaat er weer een vereniging die zich inzet voor de YMCA én het behoud van de hoeve. Snapt u het nog? Dan ga ik even door. De vereniging, Vereniging Vrienden van de Ernst Sillem Hoeve (VVSV) geheten, organiseert onder andere seniorenvakanties en de man en ik hielpen daar altijd met veel plezier aan mee.

De afgelopen jaren zat ik ook in het bestuur van de VVSV, maar tot mijn grote spijt kreeg ik het niet meer voor elkaar om daar voldoende tijd en energie in te steken. Dat leidde tot frustratie aan mijn kant en wellicht ook wel bij mijn medebestuurders, hoewel ze dat me nooit zo lieten merken. Ze zijn ook erg aardig. Desondanks besloot ik mijn functie neer te leggen en in de ledenvergadering van vorige week nam ik formeel afscheid.

Vandaar dus de bos bloemen. Ze kwamen handig genoeg via een bezorgdienst, want meenemen in de trein was minder praktisch. Ik ga er van genieten, maar vind het nog steeds jammer dat het niet meer lukte met het bestuur.

1 Comment

  1. […] Dat verdient een bloemetje […]

Geef een reactie