Allright, we have to talk koffie. Ik ben zeker niet de enige die in de loop der jaren een lichte verslaving aan dat spul heeft opgebouwd. Op het werk is koffiedrinken een soort vanzelfsprekendheid en thuis kan ik ontzettend genieten van mijn latte macchiato. Met enige spijt constateer ik op dagen dat ik de eerste kop koffie wat lang uitstel dat er echt sprake is van een afhankelijkheid, ik krijg een vervelende hoofdpijn zonder de koffie. Zo’n verslaving lijkt me…
Sinds woensdag gaan alle kids weer naar school. De groepzesdochter begon maandag, de puberdochter dinsdag en de puberzoon mocht zich woensdagochtend weer in de klas melden. Hoewel ze er vorige week nog niet overdreven veel zin in hadden, lijken ze nu alle drie wel soort van enthousiast. Vooralsnog neemt iedereen voldoende initiatief om op tijd op school te komen, en als iemand die een hekel heeft aan te laat komen stemt me dat gelukkig. Sterker nog, ik constateer zelfs dat…
Het is vast herkenbaar dat je als moeder nogal vrij regelmatig in strijd bent met de kids over de eeuwige spullen die altijd overal rond schijnen te moeten slingeren. Ik kan me er heerlijk over verbazen dat zo’n pubergeval het huis binnen komt wandelen, de deur op miraculeuze wijze achter zich doen en dan al lopend een spoor achterlaten. Er wordt een tas neergeknikkerd, een paar meter verder komt een trui te liggen, de schoenen gaan dan wel netjes in…
Het momentum was halverwege deze week opeens even zoek. Ik hang nog wat in het vakantieritme met bijbehorende late bedtijden en dat combineert wat moeizaam met de werkdagen zo leert de ervaring weer eens. Verder gingen zoals ik al vreesde, de bloggetallen onderuit en ik was daar dan toch een beetje grumpy over. Ik had dus even niet zo’n zin… So be it. Ter compensatie bedacht ik dat een weeksamenvatting wel een geinig idee zou zijn. Dat geeft mij op…
We have to talk steunkousen. Die dingen zijn sinds jaar en dag een heet hangijzer in de zorg en in de loop der jaren ook verworden tot een symbool van wijk- en ouderenzorg. Een korte studie leerde me zojuist dat de moderne steunkous ergens rond 1950 werd geïntroduceerd en volgens zie je ze sindsdien ook te pas en te onpas als er een wijkverpleegkundige moet worden afgebeeld. De laatste jaren werden de steunkousen een beetje het slachtoffer van hun eigen…
De man ging fietsen met de puberzoon. Ze hadden gisteren de zinnen gezet op een criterium in Etten-Leur, want daar zouden de dames uit de Tour de France te zien zijn. Daar wilden ze wel gaan kijken. Het plan was in eerste instantie dat ik een logistieke bijdrage zou leveren en de puberzoon weer op zou komen halen, heen en weer fietsen was toch wat te gek. Maar omdat het kan wijzigden de plannen en besloten ze een hotel te…
Afgelopen week kwam ik tot de spijtige conclusie dat de manier van verspreiden van mijn geblog een beetje anders zou gaan worden. Bij Meta vonden ze het namelijk nodig haar gebruiker wat meer uit te melken en ik neig er naar om te weigeren daar aan mee te werken. Ik moet zeggen dat de reacties die er kwamen interessant waren. Er zijn verschillende suggesties gedaan over hoe dat blog nou te verspreiden en ik ben blij verrast over het doorzettingsvermogen…
In al het vakantiegeweld zal de vijftiende augustus altijd wel een dag zijn waarop we even tot stilstand komen. Het is alweer drie jaar geleden dat op die avond volstrekt onverwacht het bericht kwam dat Hannah er niet meer was. Destijds heb ik er natuurlijk over geschreven. Drie jaar is best lang, maar ook heel kort. En zo voelt het ook, aan de ene kant lijkt het gisteren dat we dat bericht kregen en aan de andere kant al eindeloos…
Je knippert een keer met je ogen en opeens begint de laatste week van de vakantie alweer. In ieder geval voor de groepzesdochter, de pubergevallen zullen iets langzamer van start gaan. Hoewel ik nog weinig zin heb in de dagelijkse broodtrommelronde, lijkt het me wel lekker dat iedereen weer een beetje in een ritme gaat komen. Tot mijn eigen verbazing bedacht ik me op vrijdagavond dat we de komende week maar eens een beetje moeten gaan voorbereiden. Ik doel dan…
Het zijn tamelijk drukke weken qua werk zo in de zomervakantie. Ik ben zelf natuurlijk lekker op vakantie geweest en in die periode is er voor mij waargenomen. Nu ik weer terug ben, is het de beurt aan anderen en aan mij om waar te nemen. Dat is geheel logisch en helemaal niet erg. Wel wat hectisch soms. Ik vond het op deze donderdag aan het eind van de ochtend daarom gewoon bijna ouderwets vertrouwd om visite te doen op…