zorg

Huisdier 2.0

Er is een nieuwe trend gaande op onze pg afdeling. De robothond wordt steeds populairder. Ergens nogal wrang als je er te hard over nadenkt, want zo’n beestje biedt vooral heel veel nabijheid en zijn populariteit maakt pijnlijk duidelijk dat zorg en mantelzorg deze nabijheid in deze tijd niet (voldoende) kunnen bieden. Tegelijkertijd zou het best kunnen dat het robothondje ook zonder Corona toestand populair zou zijn geweest. Want wie wordt er nou niet blij van een puppy die reageert…

0
Read More

Alle hens aan dek

Met de verontrustende Corona cijfers van de laatste periode kon het ondanks alle maatregelen die we namen bijna niet uitblijven dat er weer een keer een gevalletje COVID de kop op zou steken. We doen echt ons best met zijn allen maar zolang je een afdeling niet hermetisch afsluit van de buitenwereld is het welhaast niet te voorkomen dat het virus weer eens langs komt. En hermetisch afsluiten is om te beginnen onmogelijk, personeel dat bereid is om bij hun…

1
Read More

Prikdrukte

Er is de laatste weken met recht sprake van prikdrukte, in meerdere opzichten kun je wel zeggen. De COVID vaccinatie houdt de gemoederen logischerwijs al maanden bezig, maar nu het dan toch echt lijkt te gaan gebeuren, bereikt de drukte er om heen een hoogtepunt. Het begint met het praktische deel, wie krijgen er als eerst een prik en hoe gaan we dat organiseren? Ik ben nog altijd blij dat ik geen beslissingen hoef te nemen daar over en ik…

0
Read More

Niveau

Tot het moment dat ik eind 2017 in de zorg ging werken, had ik me nog nooit zo bezig gehouden met de implicaties van opleidingsniveau. Logisch ook wel, met mijn academische opleiding was ik simpelweg nog niet tegen beperkingen aangelopen. Daar in de zorg begon ik echter met een leerlingstatus en werd het me al vrij snel duidelijk hoeveel gewicht er aan opleidingsniveau wordt gehangen. Het systeem is vrij simpel; hoe ‘hoger’ je niveau, hoe meer verantwoordelijkheden je hebt/krijgt en…

1
Read More

De mooie momenten

Hoewel we er soort van naar streven op de afdeling waar ik werk, is het er eigenlijk nooit saai, in ieder geval niet voor de mensen die er werken. Veel mensen met dementie hebben behoefte aan regelmaat en niet al te veel prikkels in hun omgeving en dus doen we ons best om dat te creëren. Om dan vervolgens binnen dat ritme, al dan niet op individueel niveau, wel weer een vorm van vermaak of dagbesteding aan te bieden. Dat…

0
Read More

Mood

Nou, zo zei mijn collega toen ik dit grappige plaatje schoot, ik ben benieuwd wat je hierover gaat schrijven. En ik moet zeggen, dat was ik ook. Het is altijd leuk, zo’n hondenbeestje op de afdeling. Er komt wat gezellige reuring en sommige bewoners fleuren echt op als ze contact maken met het beestje of het zelfs maar zien. Andere bewoners hebben er niet direct iets mee, maar ik heb nog niet gezien dat er negatieve reacties kwamen. Een afdelingshond…

0
Read More

Monstershift

Je mag gaan bellen, zo zei mijn collega die me vandeweek kwam aflossen na een avonddienst. Ik keek haar vast heel glazig aan, want er kwam meteen verduidelijking. De flexer* die in de nachtdienst stond, had zich rijkelijk laat afgemeld en zodoende hadden ze iemand te weinig voor de nacht. Bellen, op zondagavond om half elf, met de vraag of de gebelde misschien wil komen werken, is natuurlijk een nogal kansloze missie. Maar schijnbaar is dat onderdeel van het te…

0
Read More

Extraatje

Dementie heeft zijn weerslag op zo’n beetje alles en dus ook op het vermogen om evenwichtig te eten. In de eerste plaats zijn mensen met dementie meestal niet meer goed in staat om in te schatten wat voor eten nu gezond en zullen ze doorgaans vooral voor ‘lekker’ (lees: zoet/vet/ongezond) kiezen. Ten tweede gebeurt het vaak dat mensen wat ontremd eetgedrag hebben. Ze weten niet meer dat ze al gegeten hebben en ze kunnen ook niet goed meer aanvoelen dat…

0
Read More

De joggingbroek

Het was een tamelijk relaxte versie van een werkweekend. Ik had dan wel zaterdagavond een late dienst en zondagochtend een vroege, maar het waren allebei hele korte diensten. Dat gaf de ruimte om op zaterdagochtend met de groepvierzoon naar zijn proefzwemgebeuren te gaan en aansluitend met zijn allen uitgebreid te eten. Op zondag kwam ik aan het eind van de ochtend al weer thuis en bleef er ruimte over voor een sport- en zwemsessie en een gezamenlijk diner bij een…

0
Read More

Corona-blind

Het was een leerzame dag. Na een dagje vrij, hoewel dat een relatief begrip is maar op de donderdag ben ik bij de kids, mocht ik vrijdagochtend vroeg aantreden voor een korte dienst. De afdeling waar ik werk is naar aanleiding van de jongste Corona uitbraak gesloten voor bezoek en daarnaast zijn we een zogenaamde cohort afdeling. Er zijn enkele van onze zorgvragers besmet en omdat we niet kunnen voorspellen of ze anderen op de afdeling hebben aangestoken en wie…

0
Read More