Corona-blind

Het was een leerzame dag. Na een dagje vrij, hoewel dat een relatief begrip is maar op de donderdag ben ik bij de kids, mocht ik vrijdagochtend vroeg aantreden voor een korte dienst. De afdeling waar ik werk is naar aanleiding van de jongste Corona uitbraak gesloten voor bezoek en daarnaast zijn we een zogenaamde cohort afdeling. Er zijn enkele van onze zorgvragers besmet en omdat we niet kunnen voorspellen of ze anderen op de afdeling hebben aangestoken en wie…

0
Read More

Niet meer mee?!

Er is inmiddels al een heleboel gezegd en geschreven over de Corona toestand en gezien de ontwikkelingen van de laatste zal er ook nog wel heel veel meer gezegd en geschreven gaan worden. In alle eerlijkheid krijg ik het meeste niet mee. Ik ben geloof ik wel zo’n beetje Corona verzadigd en om het broodnodige niet te missen kijken de man en doorgaans ergens ‘s avonds even naar het journaal. En toch bereikte mij op deze dinsdag het bijzonder boeiende…

0
Read More

Weer eens weekend

In de zoekfunctie op mijn blog tikte ik het woord ‘weekend’ in en ik moet constateren dat ik daar toch al heel vaak over schreef. Ergens logisch, want over het gewone dagelijkse leven raakt een mens toch eerder uitgeschreven. Het was dus weer eens weekend en zowaar ook een vrij weekend. Toch moet ik toegeven dat dat vrij een relatief begrip was. Want door de hele Corona toestand was ik in gedachten toch ook wel veel bezig met het werk.…

0
Read More

Tweede golf?

De timing is werkelijk fascinerend accuraat, op de dag dat meneer Rutte en de Jonge over ene tweede Coronagolf persconferentieden, werd er op onze psychogeriatrische afdeling iemand positief getest op COVID-19. De horror. Want dat heeft nogal wat implicaties. In tegenstelling tot de vorige keer liggen er nu allerlei protocollen klaar en kunnen we ons zo’n beetje voorstellen wat er gaat komen. We kunnen alleen maar hopen en bidden dat het bij een enkele besmetting blijft, maar ergens is dat…

2
Read More

De lunch

Inherent aan het werken op een afdeling voor ouderen met dementie, is dat je als medewerker, hoe rustig het ook is, altijd continu allerlei vragen naar je hoofd geslingerd krijgt. Zeker in het weekend. Zonder al te veel kennis van zaken verwacht ik trouwens dat het eeuwige vragenvuur ook aan de orde is voor veel andersoortige afdelingen waar zorg wordt verleend. Op een PG afdeling ben je naast met alle zorginhoudelijke, praktische, urgente, altijd blijven liggende en niet relevante vragen…

0
Read More

Meer dan applaus…

Afgelopen weekend werd door een aantal politieke partijen en vakbonden de actie ‘meer dan applaus’ georganiseerd. Het doel van die actie was om de belofte over een structurele verbetering van de beloningen in de zorg ook daadwerkelijk te effectueren. Want er werd in maart heel hard geapplaudisseerd voor de zorg, maar puntje bij paaltje blijkt dat de regerende politieke partijen toch niet echt geld (over) hebben voor die extra uitgave. De KLM moet immers ook overeind worden gehouden. In de…

2
Read More

Methodisch werken…

Een kreet die in de zorg geregeld langs komt is methodisch werken. Het is tamelijk evident wat het inhoudt, namelijk werken volgens een specifieke methode of plan, maar de uitvoering ervan is desondanks bepaald minder vanzelfsprekend. In de basis is het zo dat er een plan wordt opgesteld op basis van een probleem of zorgvraag, dit gaat met behulp van een inventarisatie en een concreet doel. Vervolgens wordt er gehandeld volgens het plan en daarna geëvalueerd en waar nodig bijgesteld.…

0
Read More

Loon naar werken

Uitgerekend op de dag dat ik mijn verpleegkundig diploma daadwerkelijk in handen kreeg, bracht de NOS het nieuws dat bij sommige zorgorganisaties mantelzorgers tegenwoordig betaald kunnen krijgen voor hun diensten. Met mijn diploma ben ik, uiteraard, superblij. Ik heb er twee jaar hard voor gewerkt en ik realiseerde me eens te meer hoe goed het is geweest om mijn hart te volgen en de zorg in te gaan. Het was best een spannende stap destijds, met ook flinke gevolgen voor…

0
Read More

Muziek en dementie

Dementie is dus echt een ongelofelijke eikel. Op een werkelijk onnavolgbare wijze houdt die ziekte huis in de hersenen van haar slachtoffer. Bij geen mens gaat dat precies hetzelfde, maar er zijn wel vaak patronen. Met het begin van dementie heb ik weinig ervaring, maar als ik het zo inschat moet daar een heleboel verwarring en frustratie bij komen kijken. En verdriet en angst ook kan ik me zo voorstellen. Want hoe eng moet het zijn door te hebben dat…

2
Read More

Laat vroeg…

Het is werkelijk geen combinatie, een avonddienst, gevolgd door een ochtenddienst. Of om het even helemaal concreet te maken, werken tot half elf ‘s avonds en dan de volgende ochtend om zeven uur weer beginnen. Dat levert steevast veel te weinig slaap op. In theorie zou ik zo ongeveer zesenhalf uur wel moeten kunnen slapen, in de praktijk werkt dat niet zo want meteen naar bed na het werk is toch ook geen succes. Weinig gezond lijkt me en dus…

0
Read More