Ja hoi! Ik knipperde een keer met mijn ogen en opeens was daar de zomervakantie. De afgelopen periode stond in het teken van afronden op scholen, net als vorig jaar een eindmusical en de laatste week ook uit het toeleven naar de geplande gezinsvakantie. Ik denk dat ik niet op twee handen kan tellen hoe vaak de vraag werd gesteld of we weer zouden gaan fietsen. Tot eenieders verbazing is dat toch, net als vorig jaar, niet wat we hebben…
Er moe(s)t vertraagd. De afgelopen weken waren druk, zeg eigenlijk maar gerust de afgelopen maanden. Dat is niet zo erg, als ik dan af en toe maar eens wat tijd kan nemen om een pas op de plaats te maken, en dat ontbrak er een beetje aan. Het gevolg was dat mijn hoofd wat overliep, ik steeds meer moeite kreeg om overzicht te houden en de afgelopen dagen was ik eerder klaar met de dag dan de dag met mij.…
De man had het helemaal bedacht. Hij had op woensdag een vergadering in Utrecht en het weekend daarna een trainingsweekend in het Duitse Senheim. Voor normale mensen is hier in de verste verte geen combinatie in te bedenken, maar de man voelde mogelijkheden. Binnenkort doet hij namelijk weer mee aan een soort monsterfietstocht van de Alpen naar Nederland en daar moet natuurlijk voor getraind worden. Vandaar dat hij een nauwkeurig logistiek plan en route bedacht om donderdag en vrijdag per…
Er werd dus gewandeld. En gehold. In het kader van de trail60 die werd georganiseerd door de Belgische mucovereniging om geld op te halen voor (of tegen zo je wil) taaislaamziekte. We waren op zaterdag al via het Hergémuseum naar het Pajottenland gereisd waar het geheel zich af zou gaan spelen. Als rechtgeaarde Hollander kon ik de naam Pajottegem trouwens wel waarderen. We aten op zaterdag een hapje (en de man en zijn loopmaatje iets meer) in Herne en sliepen…
Het is bepaald geen ongebruikelijkheid dat er voor ons gezin een actief of sportief weekend voor de deur staat maar de laatste tijd was daar toch wat de klad in gekomen. Geen zorgen hoor, de man rent zich nog altijd geregeld rot en de kids en ik doen ook heus nog wel eens wat. Een gezinsuitje in het kader van een sportiviteit was echter al een tijdje geleden, waarschijnlijk mede door al die sportieve verplichtingen. Dat dat nu verandering in…
De man was op zondag al vroeg op pad om ruim dertig kilometer door een bos rond het drielandenpunt te gaan hollen. Ik vond dat een uitstekende gelegenheid om rustig uit te slapen. Toen ik uit mijn bed gerold kwam, ben ik me maar eens gaan bezighouden met wat huishoudelijke taken. De was was nog niet tot het niveau van Mount Everfold gestegen, maar Mont Blanc kwam voorzichtig in zicht. Bovendien begonnen er verschillende huisgenoten over een gebrek aan onderbroeken…
Om januari nog even helemaal compleet te maken, mocht ik op de allerlaatste dag ervan aantreden bij de huisartsenpost voor mijn maandelijkse rondje bijbeunen zoals één van mijn collega’s dat zo mooi wist te verwoorden. Ik zal u bekennen dat ik een beetje een haat-liefde verhouding heb met deze activiteit. Na een werkweek in het verpleeghuis valt het me niet altijd mee om met frisse zin naar de huisartsenpost te gaan. Het helpt wel dat ik pas om tien uur…
Geheel per ongeluk knipperde ik met mijn ogen en nu is januari opeens bijna voorbij. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar bij mij duurde dat ongeveer een week. Hoe is dit precies gebeurd? Het wat verwrongen tijdsgevoel heeft uiteraard van doen met mijn hoge leeftijd (aldus mijn kids) en mogelijk ook met de nog altijd wat chaotische thuissituatie. Met iedere klus die geklaard wordt, is het namelijk weer een beetje anders. Er is van alles bereikt inmiddels.…
Ik kan het blijven verzuchten, wat is zo’n verhuizing een ontzettende klus. Of eigenlijk een hele lange aaneenschakeling van grotere en kleinere klussen. Sommige dingen die gedaan moeten worden zijn zeer voor de hand liggend en straight forward. Andere dingen wat minder voorzien en soms ook nogal tijdrovend. Eén van de dingen die we niet hadden voorzien was dat sommige meubels die we meenamen niet in het nieuwe huis passen. We zijn bijna verdubbeld qua woonoppervlak dus niet passen lijkt…
Mamma, zo vroeg de groepvijfdochter toen ze op zaterdagochtend nog even bij mij in bed kroop, kunnen we dit weekend feestpannenkoeken eten? Ik dacht even heel hard na maar had toch wat extra uitleg nodig bij het concept feestpannenkoek. Dat bleek, niet geheel onverwacht, een zeer feestelijk belegde pannenkoek te zijn. Met jam en fruit én met slagroom en kleine marshmallows. We aten die al eens eerder maar ik had even gemist dat ze een begrip waren geworden. De groepvijfdochter…