Knagend melamine

Meestal weet ik vrij goed wat ik van dingen vind. Omtrent het grootbrengen van de kinderen dan. Vraag me niet naar mijn mening over alle problemen in het midden-oosten ofzo, dat vind ik vooral heel ingewikkeld namelijk. Ik doel eigenlijk op keuzes die je maakt in het ouderschap. We doen ons best onvoorwaardelijk met de kindjes om te gaan, we gebruiken wasbare luiers, ik voed(de) de kinderen zelf (en best lang volgens de maatstaven van onze maatschappij), en zo zijn er wel meer keuzes.

Over sommige dingen nam ik me dan juist weer voor om me niet druk te maken. Zo wonen wij in de stad, naast de snelweg, onder de rook van Eindhoven Airport. Hallo fijnstof. En hoewel de kindjes (en wijzelf daarmee ook) doorgaans vrij gezond eten voorgeschoteld krijgen, eten ze ook regelmatig minder gezonde dingen. So be it. En natuurlijk is er ook een grote categorie van dingen die ik simpelweg niet weet. En misschien is dat maar beter ook.

Eén van de dingen waar ik tot een paar jaar geleden nog nooit van hoorde was de stof melamine. Dat is het spul wat een stel inhalige Chinezen in de babymelk deden en waardoor veel Chinezen begrijpelijkerwijs nu graag hun babymelkpoeder uit Europa halen. Melamine moet je niet eten. Dat is gewoon niet zo goed voor je.

Gek genoeg worden kinderbestek- en servies vaak wel van melamine gemaakt. Nu is het niet de bedoeling om dat spul op te eten, maar het eten ligt er vaak toch wel op (in het geval van de dreumesdochter niet heel lang, zou dat schelen?). Met name warm en zuur eten schijnt wel eens te kunnen reageren met het servies.

De afgelopen jaren hoorde of las ik hier zo af en toe eens iets over. En vervolgens negeerde ik het maar zo’n beetje. ‘Pick your battles’, dacht ik bij mezelf. ‘Ik kan me overal wel druk over maken. En als het echt schadelijk zou zijn, dan zou het wel verboden worden’. Met andere woorden, ergens vertrouw ik het niet helemaal, maar ik ben eigenlijk te lui om er iets mee te doen.

Deze week kwam ik tot drie keer toe langs een stuk over de melamine bordjes, bekers en bestek. En iedere keer vond ik weer dat we toch eigenlijk iets moeten met dat spul. Hoe moeilijk is het namelijk om gewoon een vervanger te zoeken.

Afbeelding via Zuperzozial.com
Afbeelding via Zuperzozial.com

Dus ik besloot, ik ga inderdaad op zoek. De bekers die we gebruiken zijn allemaal al van bamboe, we hebben er ook al wat bestek en borden van. Dat bevalt eigenlijk prima, dus ik geloof dat daar maar eens wat aanvulling op moet komen. Een deel van onze collectie is van Zuperzozial bijvoorbeeld. Maar dan verder… Na de zomervakantie gaat de dan kleuterzoon (schrijf ik dat nou echt?!) naar school. Hij moet dan dus ook eten en drinken meenemen, en waar gaan we dat in stoppen? Nu maken we veel gebruik van een fles van Kleen Kanteen, de dop is alleen nog niet helemaal lekvrij, daar moet dus nog iets mee. Oh, en kleurtjes helpen natuurlijk wel.

Ik merk het al, to be continued. Wat gebruiken jullie eigenlijk? Iemand nog leuke tips?

4 Comment

  1. Mijn kinderen hadden ook wel die melamine bordjes e.d. Toen waren ze nog niet in diskrediet. Maar bamboe lijkt me een goed alternatief.

    1. Bianca says: Beantwoorden

      En het ziet er ook nog leuk uit! 🙂

  2. Rianne says: Beantwoorden

    Wij hebben het geschrapt voor de warme gerechten en drinken, koude gebruiken we/ze het nog wel (ze wilde er nog een geen afscheid van nemen) en over een half jaar of wat als dreumesdochter niet meer haar servies zo nu en dan op de grond laat vallen mag ze gewoon eten van het porseleinservies zoals ze dat nu ook al doet als we warm eten.

  3. […] Ik heb inmiddels wel weer eens zin in een hele dag hangen in een speeltuin. Kleedje mee, fruit, groente, boterham en een beetje water en spelen maar. En dat ik aan het eind van de dag thuiskom in een opgeruimd huis omdat de kindjes helemaal geen tijd hadden om speelgoed te pakken. En wat ik ook wil doen is het goed uittesten van de lunchtrommeltjes en flessen die ik scoorde naar aanleiding van mijn blog over melamine*. […]

Geef een reactie