Stormachtige westkust

Nadat we ons doel, de westkust, haalden, was ons volgende doel de stad Sligo. Hoe groot dat is moet ik nog zien, maar vanaf ons eerdere logeeradres was dat de dichtstbijzijnde plek met een treinstation. Op ruim 120 kilometer afstand, voor ons treinreizigers haast ondenkbaar.

Na een zeer regen- en stormachtige nacht vlak naast de Atlantische Oceaan en een dag van bijna alleen maar fietsen in de regen zijn we nu op een kleine tien kilometer van Sligo beland. Het is droog, het waait maar een beetje en we hebben fantastisch uitzicht over een baai en een vuurtoren. Het is gewoon een verademing.
 
Error parsing: Query returned empty response
 
Vrijdag fietsen we op ons gemakje naar de trein en zullen dan eens zien hoe we al onze spullen daarin gaan krijgen. We reserveerden stoelen en fietsplaatsen, dus het zou goed moeten komen.

De bijgevoegde foto is er één van een situatie waar ik altijd blij van word, beide kindjes lekker warm slapend in hun fietskarretje. ‘s Avonds zijn we vaak druk met spelen, eten, tent bouwen, douchen en meer van dat soort zaken. De kindjes gaan dus veel te laat naar bed. Handig, want zo kunnen ze overdag mooi een paar uur tukken als de man en ik fietsen.
 
Error parsing: Query returned empty response

Geef een reactie