Stormachtige westkust

Nadat we ons doel, de westkust, haalden, was ons volgende doel de stad Sligo. Hoe groot dat is moet ik nog zien, maar vanaf ons eerdere logeeradres was dat de dichtstbijzijnde plek met een treinstation. Op ruim 120 kilometer afstand, voor ons treinreizigers haast ondenkbaar.

Na een zeer regen- en stormachtige nacht vlak naast de Atlantische Oceaan en een dag van bijna alleen maar fietsen in de regen zijn we nu op een kleine tien kilometer van Sligo beland. Het is droog, het waait maar een beetje en we hebben fantastisch uitzicht over een baai en een vuurtoren. Het is gewoon een verademing.
 

Thursday 11 Aug 2016 13:21

Dag 18 - Koeienweer Als beesten schuilen voor de regen dan moet je weten hoe laat het is. Het wordt niet snel beter, laat staan dat het stopt met regenen. We zijn gewaarschuwd... een gewaarschuwd mens telt immers voor twee.

Posted: Aug. 11, 2016, 12:21 p.m.

 
Vrijdag fietsen we op ons gemakje naar de trein en zullen dan eens zien hoe we al onze spullen daarin gaan krijgen. We reserveerden stoelen en fietsplaatsen, dus het zou goed moeten komen.

De bijgevoegde foto is er één van een situatie waar ik altijd blij van word, beide kindjes lekker warm slapend in hun fietskarretje. ‘s Avonds zijn we vaak druk met spelen, eten, tent bouwen, douchen en meer van dat soort zaken. De kindjes gaan dus veel te laat naar bed. Handig, want zo kunnen ze overdag mooi een paar uur tukken als de man en ik fietsen.
 

Thursday 11 Aug 2016 15:31

Dag 18 - Kippenvoer Fietsen vreet energie. Überhaupt en in het heuvelachtige Ierland des te meer. Kentucky Fried Chicken kon dan ook niet op een beter moment komen dan tegen de namiddag: Bianca (we) had een koolhydraatdip en we moesten nog even. Bovendien houden de kids van friet, Micah van mais en Saar van mayonaise. Zo sloegen we rechtsaf en vonden we ons terug bij de kippenboer. Onhebbelijkheid.

Posted: Aug. 11, 2016, 2:31 p.m.

Geef een reactie