I rest my case

De kleuterzoon zit in zo’n fase waarbij hij eindeloos rondschuift over de grond. Op met name zijn rechterknie. Ik moet zeggen dat ik geen idee heb wat hij precies doet op zijn knieën, maar ik weet wel dat het nogal funest is voor zijn broeken.

Ik heb de afgelopen weken al twee of drie broeken weggegooid, er hangen er drie te wachten op een oplapping en twee andere broeken staan op het punt het te begeven. Zonde, maar het hoort erbij.

Hoe ik de broeken precies ga oplappen weet ik nog niet. Er zijn vast hele foute plaatjes te koop die je over de gaten kunt bevestigen. Ik kan ook knielappen maken van een stuk spijkerstof en die over de knieën vaststikken. De opstrijkreparatiekniestukken van de Hollandsche EenheidsMAatschappij ga ik in ieder geval niet gebruiken. Die houden het vermoedelijk nog geen kwartier vol.

De kleuterzoon zelf maakt zich gelukkig niet druk over al zijn kapotte broeken. Hij kwam weer eens thuis met een gat in zijn broekspijp, en ik verzuchtte daarop:

Je hebt een gat in je broek, de horror. 

De relativerende reactie van de kleuterzoon was even waar als hilarisch:

Juf K. heeft wel meer gaten in haar broek dan één. 

I rest my case…

1 Comment

  1. M Droppert-Baljet says: Beantwoorden

    Het opnaaien van kniestukken op die smalle kleine broekspijpen is dusdanig rotwerk dat ik na 1 poging goedkope spijkerbroeken bij de zeeman ben gaan kopen.
    Maar het gaat over, dat kruipen op de knie!

Geef een reactie