Papierwerk

Iedereen heeft zo zijn (of haar, maar dat mag duidelijk zijn, of ‘het’ voor als het niet duidelijk is) talenten en interesses. Dat lijkt me logisch. Zo heb ik bijvoorbeeld een talent voor oeverloos kletsen, voor zorg en empathie en natuurlijk voor het onthouden van kinderen voor kinderen liedjes.

Mijn interesses liggen bij sport en bewegen, het menselijk lichaam in algemene zin en niet geheel toevallig bij oeverloos kletsen.

De keerzijde van die voorkeuren en interesses is dat er doorgaans ook dingen zijn waar je minder goed (en dat druk ik voorzichtig uit) in bent of waar je interesse zeg maar niet ligt. En logischerwijs zijn deze zaken vaak ook gecombineerd.

Om eens een voorbeeld te geven, ik ben echt niet goed in het voeren van een fatsoenlijke administratie en daarnaast ga ik bijna nog liever naar de tandarts dan dat ik me er mee bezig houd. Gelukkig ben ik een zeer geschikte vent in de vorm van de man tegengekomen die me over het algemeen redelijk vrijstelt van de ellende die administratie en al dan niet digitaal papierwerk heet.

Heel soms kan zelfs ik er echter niet onderuit komen. Ik kreeg recent een brief van de belastingdienst waarin ze me vroegen om het aantal uren kinderopvang die we afnamen in 2019 en de kosten daarvan op het meegestuurde formulier te schrijven.

Ik krijg daar meteen het zuur van, ik weet immers ook dat de opvangorganisaties die informatie aan de belastingdienst moeten verstrekken. Waarom moet ik dat dan ook doen? En waarom kan dat niet digitaal? Alleen de zoektocht naar een fatsoenlijke pen was al een toestand.

Toen de pen was gevonden begon het opdiepen van de jaaropgaven en daar zag ik de bui meteen al hangen. Ik heb namelijk een week of zes geleden nogal rigoureus mijn mailbox opgeruimd. De ruim 2000 berichten zaten me in de weg en ik heb dat gereduceerd naar twee. Dat voelde lekker opgeruimd maar is achteraf beschouwd wellicht toch niet zo’n handige zet geweest.

Want in die mail zaten jaaropgaven. En die heb ik dus niet meer. En ik heb ze wel nodig. Dus stuurde ik mails naar Villa Yip en de Sportstuif. Ze zullen daar wel hard zuchten of me hard uitlachen om zoveel domheid. Ik voorzie ook nog dat ik moet gaan bellen met een club waar we eerder opvang afnamen, want de gegevens daarvan zijn uiteraard ook gesneuveld.

Ik ga weer lekker. Hopelijk komt het goed voor tien juli. Dan heeft de belastingdienst bedacht dat het klaar moet zijn.

Geef een reactie