Heb ik eindelijk het bloggen weer een beetje omarmd, gaat Mark Zuckerberg moeilijk doen. Ik tik mijn stukjes al sinds het begin van de blogtijden op een eigen website en deel dan vervolgens een link daarheen op verschillende social media platforms. Zoals het een echte millenial betaamt, zit het grootste deel van mijn lezers op Facebook, is er ook nog iets te doen op Instagram en in het geval van werk- of zorggerelateerde stukjes zet ik ze ook nog op…
Het was zo’n dag. Het was koud, er was een cross, dingen lukten niet en we probeerden er maar wat van te maken. Het begon rond een uur of negen ‘s morgens, ik lag nog in bed moet ik bekennen en de man poogde op weg te gaan naar Oirschot. De cross voor de volwassenen begon eerder en hij zou gaan fietsen. Het bleef echter bij pogen, want er bleek een fietssleutel spoorloos verdwenen. Uiteraard lag het reserve-exemplaar nog in…
In zo’n verhuisproject val je werkelijk van de ene klus in de andere en zo’n beetje de helft is niet bijzonder zichtbaar maar wel bijzonder noodzakelijk. Gezien deze klussencascade vonden de man en ik ons op vrijdagavond weer eens terug in de bouwmarkt. Het onderwerp waar we ons mee bezig hielden waren kabels. Om de hele toko van elektriciteit en internet te voorzien, en laten we eerlijk zijn dat is in deze tijd toch belangrijk, moet er nog het één…
Niet geheel vrijwillig ervaar ik sinds enige tijd wat veel van mijn zorgvragers ook ervaren. Het leed* dat ogen druppelen heet. Ik geloof dat ik, en dat is niet overdreven, al zo ongeveer dertig jaar contactlenzen draag. Zonder bril of lenzen ben ik tamelijk kansloos en het dragen van een bril vind ik niet zo fijn. Mijn eerste actie in de ochtend is het indoen van mijn lenzen en de laatste actie van de dag is het weer uitdoen ervan.…
Nou, ik heb dus een idee. Zullen we dan maar een periode van hibernation inlassen? Lekker een paar weken terugtrekken en alleen maar slapen. Heerlijk lijkt het me. En dan wakker worden als er weer wat meer licht is. in letterlijke en figuurlijke zin. Dan kan die hele omikron toestand intussen een beetje overwaaien en valt het wat minder op dat de feestdagen en geplande vakanties weer eens niet doorgaan. Er is wat mij betreft een club mensen die in…
Hopelijk komen we met zijn allen ooit weer eens uit de lockdown en kunnen we dan weer eens op bezoek bij familie, een museum, een terras of een winkel. Om ons daar vast een beetje op voor te bereiden leek het ons handig om ons kersverse kleutermeisje reis- en museumklaar te maken. Want tot hun vierde mogen de kids in de trein en in de musea op hun mooie ogen, maar daarna is er een toegangsbewijs nodig. In het geval…
Ik zal maar beginnen met een waarschuwing vooraf; hier volgt een ontzettend naïef stukje. Met de verkiezingen net achter de rug is het de laatste weken logischerwijs nogal druk met nieuws uit Den Haag. Ik vind de campagne voor de verkiezingen en dan vooral de bijbehorende debatten doorgaans nogal tenenkrommend. De hypocrisie en het zwartmaken van andere politici trek ik niet zo goed. Ik was nieuwstechnisch daarom blij dat de campagne voorbij was en dat er nu weer eens wat…
Laatst mocht de peuterdochter om een reden die ik niet meer weet een toetje uitzoeken in de supermarkt. Mezelf kennende zal er wel sprake geweest zijn van een gevalletje omkoperij, want we moesten aan het eind van de dag in de winkel zijn en het temperament van onze jongste is het doorgaans niet eens met dat soort exercities. Het wil op zo’n moment wel eens helpen om iets lekkers te beloven, dan is er opeens wel sprake van motivatie. Meestal…
Deze dinsdag de dertiende kan de boeken in als de dag waarop 2020 definitief als een verloren jaar kon worden beschouwd. De persconferentie van Rutte en de Jonge hing werkelijk de hele dag dreigend in de lucht en was vervolgens een beetje een anticlimax, er werd namelijk weinig in verteld wat niet al eerder uitlekte. Ik heb dat niet rechtstreeks bekeken; ik kreeg updates via whatsapp en liveblogs terwijl ik me bezighield met het bedritueel van de meisjes. We deden…
Er is inmiddels al een heleboel gezegd en geschreven over de Corona toestand en gezien de ontwikkelingen van de laatste zal er ook nog wel heel veel meer gezegd en geschreven gaan worden. In alle eerlijkheid krijg ik het meeste niet mee. Ik ben geloof ik wel zo’n beetje Corona verzadigd en om het broodnodige niet te missen kijken de man en doorgaans ergens ‘s avonds even naar het journaal. En toch bereikte mij op deze dinsdag het bijzonder boeiende…