We zijn vertrokken

Het had flink wat voeten in aarde, maar het is gelukt. De eerste etappe van het ‘Cycling left’ avontuur zit er op. De allerlaatste tas werd zondagochtend vroeg ingepakt en zo rond tien uur stond medemamma en buurtgenootje voor deur. Zij ging de kindjes naar het station brengen terwijl de man en ik de fietsen brachten. Tot zijn grote vreugde kreeg de kleuterzoon (!) een mooi aapje cadeau en de dreumesdochter een zeehondje.

De kleutermachinist
Eenmaal op het station kochten we fietskaarten, een railrunner, koffie, slagroomsoesjes en een pak  sap. Toen we de fietsen in de trein hadden geworsteld, vierden we de verjaardag van de kleuterzoon met de soesjes. De treinreis was verder niet heel relaxed door werkzaamheden, overstappen en drukte. Maar we kwamen tamelijk soepel in Uitgeest aan, dus ik zal het er maar geen woorden meer aan vuilmaken.

Mijn kleine broertje (mijn beide broertjes zijn ruim groter dan ik, maar ik ben de oudste dus ik mag ze kleine broertjes noemen) zorgde samen met zijn vrouw voor een mooi feestje voor de kleuterzoon. Hij heeft superfijn gespeeld, lekker in een badje geplonsd en we kregen uitstekend te eten. De man had ook een ontspannen middag.

Spelen en chillen
Al met al een mooi begin van onze vakantie. Zo fijn dat allerlei mensen ons hielpen! De man schreef ook al een stukje. Of eigenlijk best een stuk. Ik vond het leuk om te lezen.
 

Sunday 24 Jul 2016 17:36

Dag 0 - Micah vier jaar We startten vanochtend iets later dan gepland met een tochtje wat je geen fietstocht mag noemen, naar station Eindhoven. Plannen is iets waar ik tot ergernis van menigeen privé sowieso niet (vooruit, nauwelijks) aan doe. Enerzijds komt dat door het werk waar je niet anders doet dan afspraken maken, afstemming zoeken en plannen; anderzijds is mijn professionele overtuiging, dat je beter de volgorde (jeukwoord-alert, prioriteit) van activiteiten kan plannen dan de tijd waarop iets is afgerond. Om een lang verhaal – kom op, het is vakantie – kort te maken; kwart over elf zaten wij met twee fietsen en een chagrijnige conducteur in de trein naar Utrecht. Chagrijnig, omdat hij per se de regel wilde handhaven, dat fietsen dan en alleen dan wanneer de bagage verwijderd wordt, met de trein vervoerd kunnen worden. ‘Kunnen,’ zeg je, al die fietstassen – tien in totaal – zouden tot een logistieke chaos leiden. Die beslommering, elf slagroomsoesjes ter ere van Micah’s vierde verjaardag en twee keer overstappen door weer die werkzaamheden later, arriveerden wij in Uitgeest. Met zwagers, schoonzus en neefje wordt inmiddels een heus verjaardagsfeest gevierd waarbij de barbecue niet mag ontbreken. Gefietst werd er niet of nauwelijks. (dagtotaal 0,0 km)

Posted: July 24, 2016, 3:36 p.m.

1 Comment

Geef een reactie