Weer over schermtijd

Inmiddels heb ik al een aantal keer over de schermtijd voor de kids en ook voor mijzelf trouwens geschreven. Best logisch, want ik blijf het een ingewikkeld thema vinden. Het is heel makkelijk om te roepen dat schermtijd slecht is voor kinderen en dat je de schermen uit hun buurt moet houden, maar zo werkt het gewoon niet.

Althans, niet bij ons. Ik worstel inmiddels al zo’n zes jaar met het thema, de groepdriezoon vond televisie vanaf zijn tweede interessant. Waar ik in het begin inderdaad probeerde het getuur naar een beeldscherm zo veel mogelijk te beperken, ben ik daar in de loop van de tijd vanaf gestapt.

In de eerste plaats omdat onze kids alle drie erg genieten van het kijken naar de tv. Ze vinden het heerlijk om mee te leven met de verhaallijnen en halen er vervolgens ook eindeloos speelinspiratie uit. Met de tekeningen van eenhoorns, StarWars en Pieter Konijn zouden we inmiddels kunnen behangen en de rollenspellen over de genoemde thema’s zorgen ook voor urenlang vermaak.

De tweede reden van de inzet van schermtijd verdient vast niet de bestemoederaward, maar ik vind het echt bijzonder handig. Het hele spul is eindeloos zoet met een scherm zonder dat er ruzie wordt gemaakt (meestal dan) of om mij wordt gezeurd. Dat geeft mij de ruimte om bijvoorbeeld te koken of in het weekend een beetje uit te slapen.

Er zijn twee dingen waar ik echt op let in het kader van het tv kijken. We hebben in de eerste plaats vrij duidelijke regels, vooral voor de oudste twee. Door de week wordt er voor vijf uur ‘s middags geen scherm aangezet en daarnaast moet er worden opgeruimd voor ze mogen gaan kijken. Ideaal, dat laatste, want ik hoef tegenwoordig bijna nooit meer speelgoed op te ruimen.

Daarnaast doe ik wel mijn best om de hoeveelheid reclame zoveel mogelijk te beperken en sowieso vrij strak te controleren wat ze kijken. We gebruiken Netflix en Disney+. Reguliere tv hebben we niet en als we via uitzending gemist iets bekijken, kijkt de man of ik mee. YouTube mogen ze ook niet aanzetten.

Voor nu vind ik dat het best goed gaat met dit immer lastige thema, hoewel het zeker niet gaat zoals ik dat zelf bedacht toen er kindjes kwamen. Ik ben wel weer eens heel benieuwd hoe de situatie over vijf jaar zal zijn.

Geef een reactie