Het ontstaan van stapeltjes

Ken je dat? Van die stapeltjes met dingen die je eigenlijk op moet ruimen. Ze hebben nogal de neiging om te ontstaan op de eettafel, op de tafel in de keuken of op een vrij plekje in de kast. En ik neem me na het opruimen van zo’n stapel altijd weer voor om het de volgende keer niet meer zover te laten komen. Dat lukt dus nooit, want er ontstaat altijd weer een stapel.

Vanmiddag begon ik bijna met veel tegenzin aan het opruimen van de stapel die op de eettafel is ontstaan. Bijna, want ik kreeg opeens het lumineuze idee om er een blogje aan te wijden. Derhalve moest er eerst een foto worden gemaakt. Daarom moest de stapel netjes worden uitgespreid over de tafel. Toen dat eenmaal lag, werd de dreumesdochter natuurlijk wakker en moest ik andere dingen doen.

U snapt, ik ben allang blij dat ik een foto wist te maken, vervolgens heb ik alles bij elkaar geveegd en heb er weer een keurige stapel van gemaakt. Op de foto is te zien wat er zo allemaal in zit. Ik zal eens wat extra uitleg geven voor de geïnteresseerden (van links naar rechts en van boven naar beneden):

  • Stapeltje te verwerken post; meestal doet de man dat in ons huishouden, die is wat opgeruimder van aard en weet precies wat waar moet. Daarbij is het wel handig dat ik één en ander naar de studeerkamer breng.
  • Hardlooplampje; dit hoort gewoon in een la. Ik heb echt geen idee waarom dat op tafel ligt.
  • Haarelastiekjes; we zijn nog op zoek naar een handige plek en modus voor het kammen van die kleine haartjes.
  • Er zijn weer moestuintjes!
  • De folderscore van de fiets- en wandelbeurs.
  • Lijm en lijmbenodigdheden; de man had weer eens een project.
  • Gebroken naamketting; die moet dus weer netjes om de nek van de peuterzoon.
  • Mini-boekje; het bleek dat de dreumesdochter een echte lettervreter is, nu leek me dat niet zo gezond vandaar dat ik het maar even uit haar bereik haalde.
  • Plastic bestek; dat scoorde de man op reis. Leuk voor de kampeerset, maar dan moet die wel ‘even’ open om dit op te ruimen. *zucht*
  • Eftelingspaarkaarten; tot wanneer kun je die dingen eigenlijk inwisselen?
  • Knoop; je ziet hem niet zo goed en dat is wellicht ook de reden dat die knoop al een hele tijd ligt te wachten op actie van mijn kant.
  • Boek; van de bibliocitheek om de peuterzoon maar eens te citeren. Dat zou eigenlijk best bij de andere boeken kunnen liggen.
  • Strijkapplicatie; bedoeld voor op het gat op één van de broeken van de dreumesdochter. Ik ben heel benieuwd wanneer ik dat nu eens ga fixen.
  • Geboortepost; in- en uitgaand. Ook dat zou ik écht eens moeten doen. Ik ben dus zo’n figuur dat maanden na de geboorte nog een keer een kaart stuurt. Weinig attent, ik weet het, sorry.

Ben ik de enige met dit soort altijd maar groeiende stapeltjes? Hoe houden jullie ze in bedwang? Waarschijnlijk niet door er dit soort stukjes over te tikken zeker?

1 Comment

  1. Tja, ik schrijf er niet over maar heb ze ook… En sommige krijg ik helemaal niet meer opgeruimd. Die verdwijnen dan in een doos. Die doos staat dan nog een tijd (weken, maanden) ergens waar ik hem op zou kunnen ruimen maar schuift langzaamaan steeds verder naar achter op zolder… En ik ondertussen maar zoeken naar de dingen die erin zitten!

Geef een reactie