Als verpleegkundig specialist sta ik momenteel voornamelijk met mijn voeten in de spreekwoordelijke klei. Ik werk in de directe patiëntenzorg en hoewel ik zo af en toe best een poging doe om een beetje boven het maaiveld uit te kijken, ben ik doorgaans druk op de werkvloer. En dat is prima.
Zelfs vanuit die zeer praktische bubbel is het goed voelbaar dat er van alles staat te gebeuren in die zorg waar ik zo middenin sta. Hoewel het in de politiek eigenlijk eng stil bleef over de zorg de afgelopen tijd, is de lang aangekondigde dubbele vergrijzing inmiddels gewoon een feit en linksom of rechtsom moet daar mee gedeald.
Het moet dus anders. En intussen komt er ook een eind aan afdelingen met gesloten deuren voor mensen met dementie, blijven ouderen langer thuis wonen en willen we hen ook goede ouderenzorg bieden en implementeerden we tussendoor nog even een nieuw zorgdossier.
In al dat verandergeweld maakte Zorg in Oktober voor het derde jaar op rij ruimte voor een themaweek waarbij het doel is om medewerkers en vrijwilligers te inspireren. Mooi vind ik dat. En vooral ook iets om aan mee te doen.
Maar ja, met mijn plantalent, druk werk- en privéschema en dus een verhuizing die daar ook nog tussendoor fietst werd ik maandag eerlijk gezegd een beetje verrast. Ohja… themaweek.
Er bleek een combinatie mogelijk waarbij de groepachtdochter gewoon ging wielrennen en ik intussen naar een theatervoorstelling kon. Met een inspirerend en relevant thema. Namelijk rouw. Daar hebben we nogal eens iets mee van doen. We hebben rouwende zorgvragers, mantelzorgers en collega’s. Er is rouw om verlies van naasten, om verlies van gezondheid, om verlies van zorgvragers en laten we de levende rouw niet vergeten.
Het doel van de dames van op rouwtour is het bespreekbaar maken van al die soorten rouw. Ze gaven een verfrissend perspectief een onderwerp waar we veel mee van doen hebben. Veel herkenning was en ook inspiratie.
Daarmee is het doel van de themaweek voor mij weer bereikt én neem ik me weer eens voor om af en toe iets verder boven het maaiveld uit te kijken.
Plaatje: vakkundig gejat en minder vakkundig bewerkt