Allright, we have to talk koffie. Ik ben zeker niet de enige die in de loop der jaren een lichte verslaving aan dat spul heeft opgebouwd. Op het werk is koffiedrinken een soort vanzelfsprekendheid en thuis kan ik ontzettend genieten van mijn latte macchiato. Met enige spijt constateer ik op dagen dat ik de eerste kop koffie wat lang uitstel dat er echt sprake is van een afhankelijkheid, ik krijg een vervelende hoofdpijn zonder de koffie. Zo’n verslaving lijkt me…
Sinds woensdag gaan alle kids weer naar school. De groepzesdochter begon maandag, de puberdochter dinsdag en de puberzoon mocht zich woensdagochtend weer in de klas melden. Hoewel ze er vorige week nog niet overdreven veel zin in hadden, lijken ze nu alle drie wel soort van enthousiast. Vooralsnog neemt iedereen voldoende initiatief om op tijd op school te komen, en als iemand die een hekel heeft aan te laat komen stemt me dat gelukkig. Sterker nog, ik constateer zelfs dat…
Het is vast herkenbaar dat je als moeder nogal vrij regelmatig in strijd bent met de kids over de eeuwige spullen die altijd overal rond schijnen te moeten slingeren. Ik kan me er heerlijk over verbazen dat zo’n pubergeval het huis binnen komt wandelen, de deur op miraculeuze wijze achter zich doen en dan al lopend een spoor achterlaten. Er wordt een tas neergeknikkerd, een paar meter verder komt een trui te liggen, de schoenen gaan dan wel netjes in…
Het momentum was halverwege deze week opeens even zoek. Ik hang nog wat in het vakantieritme met bijbehorende late bedtijden en dat combineert wat moeizaam met de werkdagen zo leert de ervaring weer eens. Verder gingen zoals ik al vreesde, de bloggetallen onderuit en ik was daar dan toch een beetje grumpy over. Ik had dus even niet zo’n zin… So be it. Ter compensatie bedacht ik dat een weeksamenvatting wel een geinig idee zou zijn. Dat geeft mij op…
Met een vakantie in de pocket en nog zo’n beetje een ziljoen verhuisklussen te doen, was het wel weer eens tijd voor een project met veel dozen. En kasten. Want als ik het project verhuizen zou moeten samenvatten, zou ik willen zeggen dat er veel om dozen en kasten draait. We hebben maar heel weinig kasten daadwerkelijk verhuisd en mogelijk is dat precies de oorzaak van de dozen-en kasten focus. We hebben/hadden te weinig en te kleine kasten, die moesten…
De man was op zondag al vroeg op pad om ruim dertig kilometer door een bos rond het drielandenpunt te gaan hollen. Ik vond dat een uitstekende gelegenheid om rustig uit te slapen. Toen ik uit mijn bed gerold kwam, ben ik me maar eens gaan bezighouden met wat huishoudelijke taken. De was was nog niet tot het niveau van Mount Everfold gestegen, maar Mont Blanc kwam voorzichtig in zicht. Bovendien begonnen er verschillende huisgenoten over een gebrek aan onderbroeken…
Geheel per ongeluk knipperde ik met mijn ogen en nu is januari opeens bijna voorbij. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar bij mij duurde dat ongeveer een week. Hoe is dit precies gebeurd? Het wat verwrongen tijdsgevoel heeft uiteraard van doen met mijn hoge leeftijd (aldus mijn kids) en mogelijk ook met de nog altijd wat chaotische thuissituatie. Met iedere klus die geklaard wordt, is het namelijk weer een beetje anders. Er is van alles bereikt inmiddels.…
De groepvijfdochter was net zo gelukkig als ik met het afspraakloze weekend. Omdat de ervaring leert dat ze aan het eind van de dag niet meer zo blij is als ze de hele dag binnen blijft moest ze zowel op zaterdag als op zondag met de man of mij mee op avontuur en ze vond dat echt totale onzin. Ze wilde het liefst de hele dag spelen en op pad gaan paste niet in haar planning. Ze rekende ons keurig…
Op deze zaterdagochtend scrolde ik eens door de foto’s in mijn telefoon. Behalve dat ik bedacht dat dat best een accurate weergave is van de dingen die er de speelden de laatste tijd, constateerde ik maar weer eens dat zo’n verhuizing een hele toestand is. De lijstjes met klussen, nog aan te schaffen dingen, te bedenken oplossingen en projecten worden echt wel anders van samenstelling, maar vooralsnog zeker niet korter. We lopen namelijk steeds weer tegen nieuwe dingen aan die…
De groepvijfdochter valt eigenlijk altijd met de man of mijzelf naast zich in slaap. Het is zo’n beetje zo gegroeid en hoewel ik het soms niet zo handig vind, vind ik het doorgaans wel een fijn moment. Het is lekker om even te gaan liggen en zo gezellig naast elkaar in bed kom ik van alles te weten over wat haar bezighoudt. Want waar ze overdag vaak te druk is met van alles, is dat moment van tot rust komen…