Bianca

Zondagse bezinning

In het huis waar ik werk, wordt gewerkt met een soort verantwoordelijk verpleegkundige die in eerste instantie het aanspreekpunt is voor spoedeisende, zorginhoudelijke vragen vanuit de afdelingen. De betreffende verpleegkundige doet dan de zogeheten triage en neemt, indien nodig, contact op met de dienstdoende arts. Nu ik zolangzamerhand iets meer ervaring begin op te doen in het verpleegkundig vak voelde ik me wel bekwaam om eens zo’n verantwoordelijke dienst op me te nemen en derhalve mocht ik een extra weekend…

0
Read More

Back 2 school – versie 2021

Vier mailtjes kreeg ik vandaag van basisschool de St@rtbaan. Drie van drie verschillende juffen en één van de directeur. Hun vakantie is dus al voorbij. Er moet worden gedacht aan gymtassen, gymschoenen en er moeten foto’s komen van de belevenissen in de vakantie. Dat is te overzien, dus ik verwacht dat mijn kids redelijk beslagen ten ijs zullen komen. De mail van de directeur bewaar ik nog even voor het weekend maar toch luidden deze berichten het einde van de…

0
Read More

Uit onverwachte hoek

Als je werkt in een verpleeghuis gaat het ‘here to help’* in de basis altijd wel op denk ik. Het hele bestaansrecht van zo’n organisatie is immers in beginsel helpen. En als je daar niet van bent, heb je in een verpleeghuis vrij weinig te zoeken, je bent immers linksom of rechtsom altijd wel aan het helpen en het betaalt ook al niet fantastisch. Desondanks had ik de hulp die nu langskwam echt niet zien komen en daarom was ze…

1
Read More

Binnen…

Als ik nou een wat vaag plaatje van de man en mijzelf op die fiets bij die, compenseert dat misschien een beetje voor de absoluut totaal passieve vakantiedag die wij meemaakten, bedacht ik. Het activiteitenniveau opendeden dinsdag was zo laag, dat ik me er bijna een beetje voor schaamde. Bijna dan… Want het lijkt me dat er niemand mee geholpen is, als ik dat ga zitten doen. En ik had ook een excuus, zo vond ik. In het kader van…

0
Read More

Sweet memories

Het gewone werkende leven is definitief weer begonnen. Ik smeer geregeld brood voor bij de bso, mijn wekker gaat vaak vroeg, de man is op zijn kantoor te vinden en er is sprake van een zeker ritme. Tegelijkertijd hebben de kinderen natuurlijk nog ruim drie weken zomervakantie en doe ik ook nog mijn best om de sportieve vibe een beetje vast te houden. Het opruimen van alle vakantiespullen is een project op zich, maar de was was betrekkelijk snel klaar.…

0
Read More

Fietsen maar

Gedurende al het fietsgeweld van de afgelopen weken had de kleuterdochter verschillende keren geroepen dat ze nu toch echt wilde leren fietsen. Eerder was dat ook wel eens een beetje aan de orde geweest, maar dat lukte nog niet zo. De kleuterdochter vond haar coole loopfiets* ook prima en toen haar echte fiets een lekke band kreeg belandde het ding in de schuur. Tot deze vakantiemaandag. De man had nog vrij, ik werkte alleen in de ochtend, de groepvierdochter had…

0
Read More

Iets met oost en west

De wekker moest op zaterdagochtend wederom gezet worden. Om negen uur zou de koerier voor de deur van het hotel staan om onze spullen op te halen. Die moesten dan dus wel ingepakt zijn en klaar staan. Om kwart over acht ging de telefoon de Oekraïense chauffeur met zijn busje uit Polen ingehuurd via een Duits koeriersbedrijf klaar stond. De man ging snel naar beneden om de fietsen in te laden en ik ontfermde me over het inpakken. Daar ben…

0
Read More

Spelen spelen spelen

Also, de trip naar Playmobilland stond al een week vast, de beschikbare plaatsen zijn namelijk beperkt, en zo’n beetje ons hele reisschema was er op afgestemd. Op vrijdagochtend ging de wekker om zeven uur en verschenen we mooi op tijd aan het ontbijt in ons hotel. Zirndorf ligt op ruim tien kilometer van het centrum van Neurenberg en u begrijpt, we gingen met de fiets. Zo halverwege de heenreis begon het werkelijk te storten van de regen, dat was wel…

0
Read More

Uitrusten

Bij het naar bed gaan na onze dag in Neurenberg, uiteraard verkenden we de stad per fiets, zei ik de kids dat ze goed moesten slapen. Want voor een dag Playmobilland moet je toch goed uitgerust zijn. Dat geldt natuurlijk ook voor mij zelf, ik ga betrekkelijk vroeg slapen. Ter illustratie een mooie slaapfoto van de kleuterdochter die ook vandaag in haar karretje een tukje deed. Het reisverslag van de man heeft inmiddels een indrukwekkende vorm aangenomen en daarom nog…

0
Read More

Aangearriveerd

Na twaalf dagen op de fiets, drie keer een stuk treinen (vanaf Eindhoven gerekend), ruim zeshonderdtien kilometer fietsen en volgens de man zo’n tweeduizend hoogtemeters bedwingen, arriveerden we op woensdagavond in Neurenberg. Het werd een bijzonder leuke laatste fietsdag. Het begon allemaal met de verjaardag van de groepvierdochter, veel zingen, bellen met opa’s en oma’s en nog een klein cadeautje. Bij wijze van ontbijt shopten we donuts bij een superluxe donutwinkel en genoten daarvan in de Hofgarten in Ansbach. Daar…

0
Read More