Het land was in rep en roer kunnen we wel stellen. Zo’n beetje de gehele afgelopen week ging het over de zogenaamde eclips-brillen. Eigenlijk nog meer dan over die eclips zelf zo leek het wel. De man had in eerste instantie het idee opgevat om naar het strand te gaan, maar bij gebrek aan brillen viel dat plan in het, gezien de droogte zeer spreekwoordelijke water. We zijn overdag gaan picknicken in het park in de buurt en de eclips…
Geheel per ongeluk knipperde ik met mijn ogen en nu is januari opeens bijna voorbij. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar bij mij duurde dat ongeveer een week. Hoe is dit precies gebeurd? Het wat verwrongen tijdsgevoel heeft uiteraard van doen met mijn hoge leeftijd (aldus mijn kids) en mogelijk ook met de nog altijd wat chaotische thuissituatie. Met iedere klus die geklaard wordt, is het namelijk weer een beetje anders. Er is van alles bereikt inmiddels.…
Op deze zaterdagochtend scrolde ik eens door de foto’s in mijn telefoon. Behalve dat ik bedacht dat dat best een accurate weergave is van de dingen die er de speelden de laatste tijd, constateerde ik maar weer eens dat zo’n verhuizing een hele toestand is. De lijstjes met klussen, nog aan te schaffen dingen, te bedenken oplossingen en projecten worden echt wel anders van samenstelling, maar vooralsnog zeker niet korter. We lopen namelijk steeds weer tegen nieuwe dingen aan die…
Het land is werkelijk volledig in de ban van de sneeuw, het is best leuk zo vinden veel mensen, maar ook best ontwrichtend. Van mij had het allemaal best achterwege mogen blijven, ik vind het vooral koud. Mijn ongenoegen ten aanzien van sneeuw en ijs lijkt een omgekeerd evenredige relatie te hebben met mijn leeftijd*. De primeur die we hadden is er één die ik ook al liever had vermeden maar waar ik schoorvoetend aan toe gaf. Ik heb de…
Het was een onstuimige maandag. Qua weer, qua werk en qua project huis. Het begon soort van rustig met de school/werkrun: de puberzoon vertrok keurig op tijd, de man bracht de meiden naar school om glijpartijen te voorkomen en ik kwam zonder problemen in Eersel. Zo halverwege de ochtend bleek dat er veel gebeurde in mijn vakantie en werd me ook duidelijk dat mijn mentale belastbaarheid met al deze onrust bepaald verminderd is. De eerste meltdown van 2026 was al…
Lieve help, hebben we de donkere feestdagen eindelijk gehad, besluit vadertje winter langs te komen. En hoewel ik in een grijs verleden wel eens aan schaatsen deed en ik me terdege realiseer dat het bij lange na nog geen Elfstedentocht omstandigheden zijn, kan alles wat met sneeuw en vriezen te maken heeft mij tegenwoordig wel gestolen worden. Daar lach ik mezelf vervolgens hartelijk om uit, want als er toch iets weinig zinvol is, is het wel mopperen over het weer.…
Anderhalve week geleden werd ik 43. We zijn inmiddels een heel aantal weken druk met klussen en verhuizen. Fatsoenlijk sporten en bewegen schoot er de laatste tijd vakkundig bij in en afgelopen dinsdag sleepte ik een behoorlijke stapel dozen en kratten allerlei trappen af om ons oude huis zoveel mogelijk leeg te maken. Dat is een opsomming die zo’n beetje vraagt om fysieke problemen en die zijn er dan ook. Dat mijn rug niet mijn allersterkste onderdeel is, wist ik…
Het was zo’n dag. Het was koud, er was een cross, dingen lukten niet en we probeerden er maar wat van te maken. Het begon rond een uur of negen ‘s morgens, ik lag nog in bed moet ik bekennen en de man poogde op weg te gaan naar Oirschot. De cross voor de volwassenen begon eerder en hij zou gaan fietsen. Het bleef echter bij pogen, want er bleek een fietssleutel spoorloos verdwenen. Uiteraard lag het reserve-exemplaar nog in…
De man leeft volgens het adagium dat je nooit genoeg fietsen kunt hebben. Hij legt aan iedereen die het wil horen uit dat het ideale aantal fietsen bestaat uit het aantal fietsen dat je hebt +1. Deze zienswijze leidde deels tot de verhuischaos waar we nu in zitten en is ook ergens verontrustend, want ons nieuwe huis gaat daarmee ook ooit te klein zijn. Gelukkig hebben we een ruime garage en nog wel mogelijkheden in de tuin dus voorlopig zitten…
Kijkend door de foto’s van de afgelopen dagen moest ik bij dit plaatje een beetje denken aan de rubriek van de Volkskrant waarin Hans Aarsman foto’s analyseert als een detective. Het eerste wat opvalt aan de foto is de totale chaos, er zijn zoveel tamelijk random dingen te zien dat je je direct afvraagt wat hier toch aan de hand is. Als je wat beter kijkt zie je dat er waarschijnlijk geklust wordt. Op de voorgrond staat een verpakking van…